Biogramy uczestników i uczestniczek

Prof. dr rer. pol. Hubertus Bardt, urodzony w Bonn w 1974 r.; studiował ekonomię i administrację biznesową w Marburgu i Hagen, a doktorat otrzymał w Marburgu. W 2000 roku dołączył do Instytutu Badań Ekonomicznych, od 2014 roku jest dyrektorem niemieckiego Instytutu Ekonomicznego (IW) w Kolonii oraz szefem działu badań. W 2022 roku otrzymał tytuł profesora honorowego na Uniwersytecie Heinricha Heinego w Düsseldorfie.

dyrektor Deutscher Übersetzerfonds i zastępca dyrektora i Literarisches Colloquium Berlin (LCB), gdzie odpowiada za działania wspierające tłumaczy i tłumaczki literatury i program spotkań otwartych dla publiczności. Jest współredaktorem książki „Zaitenklänge. Geschichten aus der Geschichte der Übersetzung” (Historie z historii tłumaczeń), Matthes & Seitz Berlin, 2018.

Urodziła się 6 października 1962 r. w Chorzowie. W 1986 r. ukończyła studia geograficzne na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (specjalność nauczycielska oraz kształtowanie i ochrona środowiska). W 2008 r. odbyła studia podyplomowe z zakresu pozyskiwania funduszy unijnych w Wyższej Szkole Zarządzania i Nauk Społecznych im. ks. E. Szramka w Tychach. W latach 1986–2006 pracowała jako nauczycielka w szkole średniej. W 1990 r. założyła szkołę społeczną w Bytomiu. Od 2012 do 2014 r. pełniła funkcję dyrektora operacyjnego i prezesa Zarządu spółki Armanda Development, zajmującej się rekultywacją zdegradowanych terenów pokopalnianych. W okresie 2014–2020 r. była dyrektorem Muzeum Powstań Śląskich w Świętochłowicach. W roku 2006 i 2010 uzyskała mandat radnej Rady Miejskiej w Bytomiu. Od 2006 do 2012 r. była zastępczynią prezydenta Bytomia, w 2012 r. – pełniła funkcje Prezydenta i Rady Miejskiej Bytomia, a w latach 2012-2014, po kolejnych wyborach, sprawowała mandat bytomskiej radnej. W okresie 2014-2019 sprawowała mandat radnej Sejmiku Województwa Śląskiego. Od 2019 r. Senatorka RP X i XI kadencji. W tej kadencji jest wiceprzewodniczącą Komisji Kultury i Środków Przekazu, członkiem Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą. Jest też wiceprzewodniczącą senackiej Grupy Polsko-Niemieckiej. Kieruje senackim Zespołem ds. Rozwoju Województwa Śląskiego.

historyk. Jest dyrektorem Centrum Historii Współczesnej Leibniza (ZZF) w Poczdamie i profesorem historii Europy XX wieku na Uniwersytecie Poczdamskim. Bösch zasłynął książkami na temat historii partii politycznych, mediów i współczesnej historii Niemiec z perspektywy międzynarodowej.

Adiunkt na Wydziale Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Przewodnicząca Rady Ośrodka Studiów Wschodnich. Fellow Kolegium Europy Wschodniej (KEW) w programie „Protecting European Values”. Bada politykę współczesnej Rosji oraz bezpieczeństwa Izraela. Autorka książek (m.in. „Rosja w XXI wieku: gracz światowy czy koniec gry?” WAiP 2009; „Izrael 2020: skazany na sukces?” Poltext 2014), a także publicystka portalu Nowa Europa Wschodnia oraz Polityka.

od grudnia 2019 r. dyrektor Departamentu Polityki Bezpieczeństwa w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Wcześniej był Stałym Przedstawicielem RP przy Biurze Narodów Zjednoczonych i organizacji międzynarodowych w Wiedniu. Poprzednio zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Polityki Bezpieczeństwa (2011-2015), zastępcy dyrektora Departamentu Strategii i Planowania MSZ (2010-2011) oraz sprawował funkcję zastępcy Stałego Przedstawiciela RP przy NATO (2008-2010). Adam Bugajski ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Gdańskim. Jest także absolwentem Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w Warszawie. Uzyskał z wyróżnieniem tytuł doktora nauk politycznych i administracji na Uniwersytecie Warszawskim.

literaturoznawczyni i niemcoznawczyni, tłumaczka literatury niemieckiej. Studiowała germanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz literaturę niemiecką i filozofię na Katolickim Uniwersytecie w Eichstätt. Współtwórczyni programu promocji literatury polskiej za granicą w Instytucie Książki w Krakowie. Ekspertka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. Od 2022 członkini Rady Fundacji im. Karla Dedeciusa na Uniwersytecie Europejskim Viadrina. Tłumaczyła m.in. książki Klausa Brinkbäumera (Nominacja do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za „Afrykańską odyseję”), Bernda Stieglera, Manfreda Geiera, Thomasa Kunzego, Götza Aly’ego, Stefana Austa, Markusa Wehnera i Reinharda Bingenera. Obecnie tłumaczy „Hannah Arendt. Die Biographie” Thomasa Meyera. Związana zawodowo z FWPN od 2012 r. – najpierw jako kierowniczka Biura FWPN w Berlinie, a od 2014 kierowniczka programowa FWPN w Warszawie.

dziennikarz i prezenter telewizyjny. W latach 2010-2022 redaktor naczelny ZDF. Studiował politologię, pedagogikę i język hiszpański na Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji i w Madrycie. Dla ZDF pracował jako korespondent w Waszyngtonie, szef programu Morgenmagazin, redakcji zagranicznej i berlińskiego studia. Prowadził programy „auslandsjournal”, „Berlin direkt” i cykl wywiadów „Was nun?”. Komentuje w mediach kwestie polityczne i wyzwania etyki dziennikarskiej.

dyrektor Instytutu Leibniza ds. Mediów Edukacyjnych | Instytutu im. Georga Eckerta i profesor historii edukacji/porównawczych badań edukacyjnych na Uniwersytecie Technicznym w Brunszwiku. Pracował w różnych instytucjach akademickich i był profesorem wizytującym w Sydney, Umeå, Tokio i Seulu. Pracuje jako ekspert ds. podręczników dla wielu organizacji międzynarodowych i kieruje pracą dwu- i wielostronnych komisji podręcznikowych w Europie. Jego zainteresowania badawcze obejmują globalną historię współczesnej edukacji, międzynarodową politykę edukacyjną, studia nad programami nauczania i rozwój podręczników. Opublikował na ten temat ok. 20 książek i 200 artykułów naukowych, w tym The Palgrave Handbook of Textbook Studies (2018). W latach 2012-2015 był przewodniczącym ISCHE.

absolwentka studiów z zakresu kulturoznawstwa i translatoryki we Frankfurcie nad Odrą i w Poznaniu. Doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w Instytucie ds. Współpracy z Zagranicą (ifa), pracując przy Mniejszości Niemieckiej w Opolu. Urodzona w Gdańsku, wychowana w Niemczech Zachodnich, a obecnie mieszkająca we Wschodnich, postrzega siebie jako człowieka pogranicza – osobę, która łączy światy i przekracza granice, dosłownie i w przenośni. Z tą samą energią towarzyszy również Pociągowi do Kultury Berlin-Wrocław, gdzie w czasie wolnym pełni rolę moderatorki. Od 2016 roku koordynatorka projektów w berlińskim biurze Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Koordynatorka projektów FWPN, studiowała germanistykę na Uniwersytecie Warszawskim i Reńskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn. Tłumaczka w kancelarii radców prawnych JPD. Ukończyła Interdyscyplinarne Podyplomowe Studium Kształcenia Tłumaczy i Szkołę Prawa Niemieckiego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendystka Fundacji Roberta Boscha i Federalnej Centrali Kształcenia Obywatelskiego. Od 2009 r. koordynatorka projektów edukacyjnych i dziennikarskich w Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Od 2022 r. wicedyrektorka Ośrodka Studiów Wschodnich im. Marka Karpia, gdzie pełni jednocześnie funkcję kierowniczki Zespołu Bezpieczeństwo i Obronność. Od lat zajmuje się polityką bezpieczeństwa i obronną Niemiec, państw nordyckich i bałtyckich oraz NATO i polityką bezpieczeństwa UE. W zakresie jej ekspertyzy leży również współpraca wojskowa w Europie Północnej i Środkowej. Dla mediów zagranicznych pisze również o polskiej polityce bezpieczeństwa – w NATO, UE i wobec USA. Regularnie bierze udział w międzynarodowych projektach badawczych. Była visiting scholar m.in. w Norweskim Instytucie Badań nad Obronnością oraz na Uniwersytecie Bundeswehry w Monachium.

Dyrektorka i członkini zarządu Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana. Wieloletnia koordynatorka krajowych i międzynarodowych projektów z zakresu integracji europejskiej i komunikacji polityk unijnych. Trenerka i autorka programów edukacji obywatelskiej i współpracy międzynarodowej, zaangażowana w działania rzecznicze krajowych i europejskich sieci organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Absolwentka psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ambasadorka Europejskiej Inicjatywy Obywatelskiej.

Członkini kierownictwa Zentrum Liberale Moderne, think tanku działającego w obszarze edukacji obywatelskiej i współpracy międzynarodowej. Pracowała m.in. jako ekspertka i kierowniczka biura rzecznika ds. polityki europejskiej frakcji Bündnis90/Die Grünen w Bundestagu, współpracowała z Niemieckim Towarzystwem Polityki Zagranicznej (DGAP) i Uniwersytetem Europejskim Viadrina, ostatnio kierowała warszawskim biurem Fundacji im. Heinricha Bölla. Zajmuje się procesami demokratyzacji, wymianą kulturalną i społeczną angażując się na rzecz przezwyciężania stereotypów narodowych i integracji europejskiej. Irene Hahn-Fuhr publikuje w różnych mediach i poza działalnością w Zarządzie FWPN jest m.in. członkinią Rady Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego i Grupy Kopernika.

Autorka, dziennikarka, pracowała m.in. dla dziennika Frankfurter Allgemeine Zeitung i Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, również jako korespondentka zagraniczna z Moskwy i Teheranu. W latach 2013–2021 pracowała dla tygodnika „Der Spiegel”. Od 2022 do maja 2025 była zastępczynią rzecznika rządu i zastępczynią szefa Biura Prasy i Informacji rządu federalnego Niemiec. Jej książka „Czego nie pamiętamy” była nominowana do Nagrody Lipskich Targów Książki 2022 i zdobyła Karkonoską Nagrodę Literacką 2023.

Krytyk, filolog, eseista, redaktor i tłumacz, doktor nauk humanistycznych. Przez wiele lat dyrektor programowy Międzynarodowego Festiwalu Literatury im. Josepha Conrada. Od 2024 roku dyrektor Instytutu Książki.

Studiowała germanistykę na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Uniwersytecie w Lipsku. Absolwentka studiów podyplomowych z zakresu administrowania funduszami unijnymi w Szkole Głównej Handlowej. Od 2008 r. koordynatorka projektów w Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Od 2018 r. jako Associate Fellow współpracuje z Niemiecką Radą Stosunków Zagranicznych (DGAP) w ramach Centrum Ładu i Zarządzania w Europie Wschodniej, Rosji i Azji Środkowej. W latach 2016-2018 był pracownikiem DGAP odpowiedzialnym za tematykę Europy Środkowej i Wschodniej. Doradca ds. mediacji dotyczących Ukrainy w Zentrum für Friedenseinsätze. Od 2015 r. pełni także funkcję współpracownika naukowego w Centrum Zarządzania i Kultury w Europie na Uniwersytecie w St. Gallen. W latach 2012-2014 pracował jako asystent naukowy w Instytucie Slawistyki na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie zajmował się zagadnieniami związanymi z Ukrainą i Rosją. Od 2001 do 2010 r. w Centrum Nauk Humanistycznych Historii i Kultury Europy Środkowo-Wschodniej na Uniwersytecie w Lipsku prowadził badania nad postsowiecką Ukrainą. Doradza posłom do Bundestagu i Parlamentu Europejskiego w kwestiach dotyczących Ukrainy.

Urodzony w 1982 r. w Berlinie, studiował historię i nauki polityczne w Berlinie i Waszyngtonie, doktorat obronił na temat historii amerykańskiego państwa opiekuńczego. Pracował m.in. jako zastępca dyrektora muzeum The Kennedys (w latach 2008–2010). Był dyrektorem zarządzającym przedsiębiorstwa społecznego Studio2B (w latach 2012–2019), współpracował z komisją parlamentarno-ekspercką (Enquete-Kommission) Bundestagu ds. kształcenia zawodowego w świecie cyfrowym (w latach 2019–2020). Działa w wielu zarządach i radach organizacji proeuropejskich, m.in. w Ruchu Europejskim Niemcy i Towarzystwie Europejskich Akademii.

Profesor nauk humanistycznych, specjalizuje się w historii historiografii, dydaktyce historii; badaczka pamięci i historii rodzinnych, zatrudniona na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 2008 w Radzie Ekspertów podręcznika polsko-niemieckiego, od 2010 członkini Prezydium Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej, od 2020 Współprzewodnicząca Komisji. Od 2024 członkini Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Uczestniczka i współorganizatorka projektów edukacyjnych, ostatnio Cyfrowa Szkoła Wielkopolska, edycja 2020 oraz 2030.

analityczka programu Unia Europejska. Jej obszary badawcze to Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa UE, w tym m.in. sankcje, polityka rozszerzenia UE i unijna dyplomacja oraz relacje UE z państwami wschodniego sąsiedztwa. Studiowała nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim oraz ukończyła studia podyplomowe w Kolegium Europejskim w Natolinie.

felietonistka specjalizująca się w problematyce zagranicznej i przewodnicząca komitetu redakcyjnego dziennika Le Monde. Jej teksty ukazują się również w Financial Times i New York Times. W latach 2010-2011 była redaktorką naczelną Le Monde. Dołączyła do gazety w 1987 r. jako korespondentka z Moskwy. Następnie pełniła funkcję korespondentki z Europy Wschodniej i Środkowej, a także korespondentki z USA z siedzibą w Waszyngtonie. Była też szefową nowojorskiego biura gazety oraz reporterką terenową w Azji – wówczas miała siedzibę w Singapurze. Przed dołączeniem do Le Monde Sylvie Kauffmann pracowała dla Agence France-Presse jako korespondentka zagraniczna w Londynie, Nowej Kaledonii, Warszawie i Moskwie. Ukończyła Faculté de droit d’Aix-en-Provence, Institut d’Etudes Politiques d’Aix-en-Provence, Universidad de Deusto i Centre de Formation des Journalistes w Paryżu. Autorka książki pt. Les Aveuglés – Comment Paris et Berlin ont laissé la voie libre à la Russie (2023, Editions Stock).

Historyk i dydaktyk. Absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz jego pracownik naukowy w latach 1992-2005. W roku akademickim 1997/1998 otrzymał fellowship w King’s College w Londynie. Wykładał jako profesor wizytujący na University of Wisconsin w Madison (2001/2002) oraz na Johannes-Gutenberg-Universität w Moguncji (2009). W latach 2005-2010 był pracownikiem naukowym Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie. Od 2008 do 2014 r. współpracował z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN jako członek grupy eksperckiej. W latach 2010-2013 szef grupy eksperckiej przygotowującej wystawę stałą w Muzeum Historii Polski. Od 2011 r. profesor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W latach 2012-2022 polski koordynator naukowy serii podręcznika Historia/unsere Geschichte. Od 2014 r. zastępca dyrektora, we wrześniu 2018 r. dyrektor Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie. Od września 2022 r. druga kadencja. ZAINTERESOWANIA BADAWCZE: Historia Polski i Europy XVI-XVIII w., historia stosunków polsko-niemieckich, historia Żydów polskich i niemieckich, badania kultur pamięci, muzealnictwo, dydaktyka historii.

Redaktorka Pisma, naczelna w latach 2019–2024, wiceprzewodnicząca Rady Polskich Mediów, członkini Press Club Polska. Reporterka i laureatka Grand Press 2017 w kategorii wywiad. Autorka książek: Pani Stefa (Czarne, 2015), Środki transportu (Wydawnictwo Literackie, 2019), współautorka książki Teraz ’43. Losy (Wielka Litera, 2018). We wrześniu 2021 r. ukazała się Dom w butelce. Rozmowy z Dorosłymi Dziećmi Alkoholików (z Agnieszką Jucewicz). Jurorka Poznańskiej Nagrody Literackiej, Watch Docs 2024, All About Freedom Festival 2024. Kuratorka (z Małgorzatą Lebdą) Festiwalu Europejski Poeta Wolności.

od sierpnia 2024 r. pełni funkcję dyrektora w Niemieckiej Radzie Spraw Zagranicznych im. Otto Wolffa. W latach 2017-2024 kierował berlińskim biurem German Marshall Fund i odpowiadał za jego program europejski. W okresie od 2007 do 2013 r. pracował dla tej organizacji w Waszyngtonie. W latach 2013-2017 był szefem działu planowania i przemówień w Kancelarii Prezydenta Federalnego Niemiec Joachima Gaucka. Przed dołączeniem do Kancelarii pracował jako dziennikarz, kierownik biura i ekspert ds. USA w waszyngtońskim oddziale DIE ZEIT. Specjalizuje się w stosunkach transatlantyckich, niemieckiej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa oraz odbudowie Ukrainy.

urodzona w 1963 roku w Hagen w Westfalii, zdobyła wykształcenie zawodowe jako stolarz w Berlinie (w latach 1982-1985), studiowała geografię w Berlinie i Bernie (w latach 1986-1992), od 1992 r. pracuje w administracji landu Brandenburgii, od 2000 roku w departamencie ds. Europy. W latach 2000-2010 pracowała w przedstawicielstwie kraju związkowego Brandenburgia przy UE w Brukseli, a od 2010 do 2014 roku pracowała w Komisji Europejskiej. Od 2014 r. zajmuje się współpracą z Polską, szczególnie na szczeblu regionalnym. Jest zastępcą kierownika referatu ds. stosunków zagranicznych w Ministerstwie Finansów i Europy Brandenburgii.

Gunther Krichbaum urodził się 4 maja 1964 r. w Korntal w Badenii-Wirtembergii. Od 6 maja 2025 r. sprawuje funkcję sekretarza stanu ds. europejskich w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec. W 2002 r. uzyskał mandat posła do Bundestagu z okręgu wyborczego Pforzheim/Enzkreis w Badenii-Wirtembergii. W latach 2007–2021 był przewodniczącym Komisji ds. Unii Europejskiej w Bundestagu, a od 2021 do 2025 r. zajmował stanowisko rzecznika ds. polityki europejskiej frakcji CDU/CSU w Bundestagu. Przed objęciem mandatu pracował jako niezależny doradca gospodarczy. Absolwent studiów prawniczych na uczelniach w Tybindze, Lozannie, Genewie i Heidelbergu, zakończonych drugim egzaminem państwowym. Członek zarządu Europejskiej Partii Ludowej (EPP).

dziennikarz, medioznawca, teolog. Urodzony w 1974 w Gliwicach. Studiował w Bonn i Rzymie. Prowadzi audycje radiowe i podcasty Niemcy z bliska w COSMO (RBB i WDR). Prezentował Wiadomości z Polski w telewizyjnym magazynie rbbum 6. Korespondent polskiej sekcji Radia Watykańskiego w Niemczech. Autor materiałów dotyczących stosunków polsko-niemieckich, tematyki religijnej oraz artykułów z filmoznawstwa. Współautor książki Przebaczamy i prosimy o przebaczenie. Orędzie biskupów polskich i odpowiedź niemieckiego episkopatu z 1965 roku. Reżyser filmów dokumentalnych. Twórca podcastu Bibel to go. Mówi po polsku, niemiecku, włosku i angielsku. Mieszka w Berlinie.

Senior Fellow w grupie badawczej UE/Europa w Fundacji Nauka i Polityka (SWP) w Berlinie (od 2001 r.). W latach 1999-2000 asystent naukowy w Federalnym Instytucie Studiów Wschodnioeuropejskich i Międzynarodowych (BIOSt) w Kolonii. Główne obszary badawcze: transformacja, polityka wewnętrzna i systemy partyjne, polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i europejska, stosunki dwustronne z Niemcami krajów Europy Środkowo-Wschodniej oraz krajów bałtyckich, Europejska Polityka Sąsiedztwa i polityka wschodnia UE. Dyplom w zarządzaniu (Uniwersytet w Konstancji). Doktorat w naukach politycznych (Uniwersytet w Kilonii). Studia w Warszawie, Pradze i Waszyngtonie. Członek komitetów doradczych i redakcyjnych licznych instytucji europejskich.

od 2000 roku pracuje jako korespondent mediów polskich w Niemczech. Od 2008 roku korespondentem zagranicznym polskiej stacji Polsat News oraz portalu Interia.pl. Specjalizuje się w relacjonowaniu wydarzeń z Niemiec, chociaż regularnie przygotowuje materiały z innych krajów. Relacjonował szczyty G7 i G20 oraz ważne wybory na świecie – wybory prezydenckie w USA, Turcji i Grenlandii. W portfolio znajdują się ważne wydarzenia sportowe: igrzyska olimpijskie (Pekin, Tokio, Paryż, Mediolan) i mistrzostwa piłki nożnej. Pełni funkcję wiceprzewodniczącego Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej w Niemczech (VAP).

Dr. phil. Barbara Lippert zajmuje stanowisko dyrektor ds. badań w Niemieckim Instytucie Polityki Międzynarodowej i Bezpieczeństwa (Fundacja Nauka i Polityka, SWP). Ponadto jest jedną z dwóch zastępczyń dyrektora Instytutu. Obszar jej odpowiedzialności obejmuje strategiczne i praktyczne zagadnienia związane z planowaniem i jakością badań oraz doradztwa politycznego Instytutu, a także współpracę z siedmioma grupami badawczymi SWP i Ośrodkiem Studiów Stosowanych nad Turcją (CATS). W kręgu jej własnych zainteresowań badawczych znajduje się integracja europejska, a zwłaszcza polityka rozszerzenia UE i Europejska Polityka Sąsiedztwa, a także rozwój systemu politycznego UE oraz niemiecka polityka europejska. Przed dołączeniem do SWP w 2009 r. była zastępczynią dyrektora Instytutu Polityki Europejskiej (IEP) w Bonn i w Berlinie. Wykładała na Uniwersytecie w Kolonii, Wolnym Uniwersytecie w Berlinie i Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Tytuł magistra uzyskała na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn, gdzie obroniła również doktorat. Studiowała nauki polityczne, historię nowożytną, historię Europy Wschodniej i slawistykę na Uniwersytecie w Bonn oraz na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie.

dyrektor Niemieckiego Instytutu Polskiego. Studiował historię Europy Wschodniej, slawistykę i ekonomię w Norymberdze, Fryburgu i Berlinie. Doktorat na temat lokalnej kultury historycznej w Gdańsku w latach 1793-1997. Specjalizacje badawcze: Historia Polski, Niemiec i stosunków polsko-niemieckich w czasach nowożytnych, historia Polaków w Niemczech, historia i teraźniejszość Gdańska, Pomorza i Pomorzan, kultura pamięci, historia literatury i muzyki, historia porównawcza Europy Środkowo-Wschodniej. Od 2009/2010 wykładowca na Uniwersytecie Technicznym w Darmstadt, 2014 habilitacja na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie, 2020 profesor honorowy Uniwersytetu Technicznego w Darmstadt.

historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i przewodniczący Rady Naukowej Dyscypliny Historia tej uczelni. Interesuje się dziejami Europy Środkowej i Wschodniej, w tym zwłaszcza stosunkami czesko-niemieckimi w XIX i XX w. oraz historią polityczną ziem czeskich w latach 1918-1948. Zajmował się również polityką zagraniczną PRL i przymusowymi migracjami ludności po II wojnie światowej. W latach 2009-2017 pełnił funkcję wicedyrektora Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, był współautorem koncepcji programowej tej placówki i scenariusza jej wystawy stałej. Jest członkiem redakcji „Przeglądu Historycznego”, zasiada w radach naukowych czasopism „Český Časopis Historický”, „Slovanský Přehled” i „Moderní Dějiny”, a także w radzie naukowej serii wydawniczej Polskie Dokumenty Dyplomatyczne. Publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Newsweeku”, „Polityce”, „Przeglądzie Politycznym” i „Tygodniku Powszechnym”. Do jego najważniejszych publikacji należą książki: Niemcy sudeccy 1848-1948: Historia pewnego nacjonalizmu (2007, czeskie wydanie 2014), Zmarnowana szansa? Możliwości obrony Czechosłowacji jesienią 1938 roku (2016, czeskie wydanie 2018), Kiedy wybuchnie wojna? 1938. Studium kryzysu (2019, czeskie wydanie 2022, w przygotowaniu wydania angielskie i ukraińskie), Niech sobie nie myślą, że jesteśmy kolaborantami. Protektorat Czech i Moraw, 1939-1945 (2021, czeskie wydanie w przygotowaniu).

z wykształcenia dziennikarz i politolog, historyk i varsavianista z zamiłowania. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, stypendysta Niemieckiego Bundestagu. W Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej jako koordynator projektów opracowuje wnioski o dotacje ze szczególnym uwzględnieniem projektów historycznych. Autor licznych publikacji i wystaw o tematyce warszawskiej. Hobby: ochrona zabytków i żeglarstwo.

korespondent zagraniczny specjalizujący się w dyplomacji i redaktor naczelny berlińskiego dziennika „Tagesspiegel”. W swoich tekstach porusza tematy związane z polityką międzynarodową, zmianami układu sił między największymi mocarstwami, takimi jak USA czy UE, a zwłaszcza wschodnimi państwami członkowskimi UE, oraz stosunkami z Chinami i Rosją. Jego najnowsza książka nosi tytuł „Der schwarze Dienstag. Wird Ein Krieg mit Russland droht und wie die Bundesregierung ihn verhindern kann” (pl: „Czarny wtorek. Dlaczego grozi nam wojna z Rosją i jak niemiecki rząd może jej zapobiec”) i ukazała się nakładem wydawnictwa edition.fotoTAPETA w 2025 r.

urodzona w 1985 r., jest ekspertką ds. Ukrainy. Kieruje programem ukraińskim w Instytucie Polityki Europejskiej (IEP) w Berlinie oraz sprawuje honorową funkcję prezes niemiecko-ukraińskiego stowarzyszenia Deutsch-Ukrainische Gesellschaft – Für unsere und eure Freiheit (DUG). Główne obszary jej zainteresowań to integracja Ukrainy z UE, stosunki niemiecko-ukraińskie oraz wspieranie ukraińskiego społeczeństwa obywatelskiego.

Prof. Dr. Judith Möller pełni funkcję dyrektor ds. naukowych w Instytucie Badań nad Mediami im. Leibniza | Instytucie Hansa Bredowa (HBI) w Hamburgu. Od marca br. jest też wykładowczynią na Uniwersytecie w Hamburgu, gdzie prowadzi zajęcia dotyczące empirycznych badań nad komunikacją, w szczególności sposobów wykorzystywania mediów i efektów społecznych, jakie wywołują media społecznościowe. Jej badania koncentrują się na skutkach komunikacji politycznej, zwłaszcza za pośrednictwem mediów społecznościowych. Szczególnym obszarem zainteresowania badaczki jest wpływ spersonalizowanej komunikacji politycznej na jednostki i społeczeństwo, a także rola nowych mediów w procesie kształtowania opinii, zwłaszcza w kontekście procesów socjalizacji politycznej.

zastępca redaktora naczelnego „Pulsu Biznesu”, gdzie odpowiada za analizy ekonomiczne. Wcześniej pracował w sektorze bankowym. Laureat licznych konkursów prognostycznych, wielokrotnie wyróżniany jako najchętniej słuchany polski ekonomista. W 2017 roku znalazł się na liście New Europe 100, wyróżniającej najbardziej innowacyjne osoby Europy Środkowej, publikowanej przez „Financial Times”. Absolwent nauk politycznych na Uniwersytecie Warszawskim i ekonomii na Uniwersytecie Bocconi w Mediolanie.

Dyrektor polityczny w Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od maja 2025 r. Dominik Mutter pełni funkcję dyrektora politycznego w Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W okresie od marca 2022 r. do maja 2025 r. zajmował w tym samym resorcie stanowisko dyrektora ds. polityki bezpieczeństwa. W latach 2022 i 2023 kierował międzyresortowymi pracami związanymi z opracowaniem pierwszej krajowej strategii bezpieczeństwa rządu federalnego Niemiec. Wcześniej Dominik Mutter był kierownikiem referatu ds. polityki bezpieczeństwa w Federalnym Ministerstwie Obrony, a przedtem kierował wydziałem ds. polityki bezpieczeństwa i stosunków dwustronnych w Urzędzie Kanclerza Federalnego (2018-2021). W 1991 r. zdał maturę w Kolegium St. Blasien. W latach 1991-1993 służył jako żołnierz kontraktowy. W latach 1993-1998 studiował historię najnowszą i nowożytną, politologię i amerykanistykę na uczelniach we Fryburgu, Moguncji i Waszyngtonie. Uzyskał tytuł magistra. W latach 1999-2001 Dominik Mutter odbywał staż przygotowujący do służby zagranicznej w Akademii Dyplomatycznej w Bonn, w Ambasadzie Niemiec w Limie oraz w centralnej siedzibie Federalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 2001-2004 pełnił funkcję referenta w Departamencie Europy Federalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Następnie, od 2004 do 2005 r. doskonalił znajomość języka arabskiego. W latach 2005-2007 pracował w wydziale ds. gospodarczych Ambasady Niemiec w Kairze. Od 2007 do 2009 r. – referent w wydziale polityki migracyjnej Urzędu Kanclerza Federalnego. 2009 r. – referent frakcji CDU/CSU w niemieckim Bundestagu. W latach 2009-2013 – zastępca kierownika referatu ds. parlamentarnych i rządowych w Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 2013-2017 – referat polityczny ambasady Niemiec w Waszyngtonie. Od 2017 do 2018 r. – kierownik referatu ds. Ameryki Północnej w Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

po ukończeniu studiów politologicznych na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie i Uniwersytecie Wrocławskim pracował w zakresie edukacji międzynarodowej i w dziedzinie kultury. W latach 2004-2006 w Stowarzyszeniu Kreisau-Initiative w Berlinie zajmował się polsko-niemieckimi i europejskimi projektami w dziedzinie edukacji obywatelskiej i kulturalnej. Następnie pracował dla stowarzyszenia AFS Interkulturelle Begegnungen e.V., gdzie zajmował się koordynacją programów globalnej wymiany uczniów. Od 2008 r. jest referentem ds. edukacji i dyrektorem Centrum Edukacji i Spotkań Zamek Trebnitz, gdzie zajmuje się pozaszkolną edukacją młodzieży i dorosłych i angażuje się na rzecz zachowania zabytkowego zespołu dworskiego. Od 2016 r. jest również pełnomocnikiem Brandenburgii ds. partnerstwa z województwem wielkopolskim. Ponadto od 2017 r. działa społecznie jako członek zarządu Fundacji Gustawa Seitza i jako dyrektor Muzeum Gustawa Seitza współzarządza spuścizną artysty.

dr hab., semiotyk kultury, zajmuje się mitologią współczesną, pamięcią zbiorową i kulturą popularną. Wykładowca Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Autor książek Mitologia współczesna (2013), Władza wyobraźni (2014), Powstanie umarłych. Historia pamięci 1944-2014 (2016) i Kod kapitalizmu. Jak Gwiezdne Wojny, Coca-Cola i Leo Messi kierują twoim życiem (2019). W latach 2013 i 2014 stypendysta programu START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, w latach 2014-2016 laureat stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców. Od 2024 roku pełni obowiązki dyrektora Muzeum Historii Polski.

urodzony w 1963 r. w Düren. Deputowany do Niemieckiego Bundestagu (w latach 1998 – 2005 oraz 2009 – 2025), prezes zarządu Federalnego Związku Towarzystw Niemiecko-Polskich (w latach 2010-2022), skarbnik SPD oraz członek prezydium SPD (od 2014 r. do dziś) i od marca 2022 r. koordynator rządu federalnego ds. niemiecko-polskiej współpracy międzyspołecznej i przygranicznej.

dyrektor zarządzający Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, specjalista ds. polityki europejskiej, relacji UE – Rosja oraz Polski, Ukrainy, Białorusi. Studiował na uniwersytetach w Moguncji i we Wrocławiu. Przebywał na stypendiach badawczych w Moskwie i Jerozolimie (Hebrew University). W Fundacji Bertelsmanna pracował w latach 1994-2013, gdzie był m.in. odpowiedzialny za projekt International Bertelsmann Forum (IBF). Współpracował z Bankiem Światowym i europejskimi instytucjami w ramach relacji z krajami Europy Wschodniej. Publikował w Polsce w „Nowej Europie Wschodniej”, jest członkiem Rady w „New Eastern Europe”.

niezależna tłumaczka literatury polskiej. Przetłumaczyła m.in. utwory Joanny Bator, Olgi Tokarczuk (wraz z Lotharem Quinkensteinem) i Zyty Rudzkiej. W latach 2012-2017 pracowała również jako mediatorka kulturalna i organizowała cykle dyskusji z udziałem polskich pisarzy i pisarek we współpracy z polsko-niemiecką księgarnią buchbund w Berlinie i Trialoge.V. Od 2019 r. jest pracowniczką naukową w Centrum Leksykografii Cyfrowej Berlińsko-Brandenburskiej Akademii Nauk.

polityczka, dyplomatka, od 1982 roku studiowała lingwistykę stosowaną na uniwersytetach w Lipsku i w Warszawie, dyplomowana tłumaczka języków polskiego i rosyjskiego, od 1990 roku czynna w polityce na poziomie kraju związkowego i federacji. W latach 2001-2005 sekretarz generalna FDP. W latach 1998-2013 posłanka do Bundestagu z ramienia frakcji FDP, wiceprzewodnicząca Komisji Oświaty, Badań i Szacowania Konsekwencji Rozwoju Technologii, rzeczniczka frakcji FDP ds. polityki badań naukowych. W latach 2009-2013 sekretarz stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych i koordynatorka rządu federalnego ds. międzyspołecznych relacji polsko-niemieckich. Od sierpnia 2014 roku konsul generalna Republiki Federalnej Niemiec w Gdańsku. Wyróżniona w 2010 roku tytułem doktora h.c. Uniwersytetu Dokkyo w Japonii i w 2011 roku tytułem profesora h.c. Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach.

Dr hab. Sebastian Płóciennik, dyrektor Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej i profesor ekonomii w Instytucie Ekonomii Akademii Finansów i Biznesu Vistula w Warszawie. Do lipca 2024 roku był analitykiem ds. gospodarki niemieckiej w Ośrodku Studiów Wschodnich (OSW) w Warszawie. W latach 2013-2021 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (PISM) jako koordynator programu ds. UE i Trójkąta Weimarskiego, wcześniej zaś jako adiunkt w Instytucie Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Wrocławskiego. Studiował prawo i uzyskał tytuł doktora oraz habilitację w naukach ekonomicznych na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Pracę naukową rozpoczął w Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy’ego Brandta we Wrocławiu. Był stypendystą DAAD, Fundacji Boscha, NCN oraz Polsko-Niemieckiej Fundacji Nauki. Na Uniwersytecie Wrocławskim kierował międzynarodowym programem studiów magisterskich Global Studies – European Perspective. Wykładał na uczelniach w RFN, Kanadzie, Korei Południowej, RPA i Indiach. Specjalizuje się w badaniu gospodarki niemieckiej, procesów integracji gospodarczej w Europie oraz ekonomii instytucjonalnej.

Dr Weronika Priesmeyer-Tkocz, urodzona w 1979 r. we Wrocławiu. Studiowała stosunki międzynarodowe z ukierunkowaniem na integrację europejską (2003, Uniwersytet Wrocławski) oraz nauki polityczne (2006, FU Berlin), gdzie ukończyła również doktorat (2010) na temat roli Polski w europeizacji Ukrainy. Od 2022 r. kieruje referatem „Integracja Strukturalna, Sprawy Parlamentarne i Senackie” w Senacie Berlina ds Pracy, Spraw Socjalnych, Równości, Integracji, Różnorodności i Przeciwdziałania Dyskryminacji. Wcześniej: kierowniczka naukowa, a następnie zastępczyni dyrektora Europejskiej Akademii w Berlinie (Europäische Akademie Berlin e.V.) oraz wykładowczyni akademicka, ekspertka, publicystka, moderatorka i komentatorka medialna. Uhonorowana tytułem Niemieckiej Mentorki Roku 2022 za zaangażowanie w projekt „Polmotion” mający na celu promowanie karier kobiet o (polskim) pochodzeniu migracyjnym w Niemczech.

teatrolożka, dziennikarka, moderatorka, koordynatorka i inicjatorka polsko-niemieckich projektów kulturalnych. Pochodzi z Warszawy, a od 2012 roku mieszka w Berlinie, gdzie pracuje jako freelancerka. Od czterech lat prowadzi bloga o literaturze niemieckojęzycznej oraz klub książki „Buch, czyli książka”. Pisze dla różnych czasopism („Teatr”, „Pismo”, „Twórczość”) i portali internetowych, współpracuje z polską redakcją radia RBB „Cosmo po polsku” oraz licznymi polskimi instytucjami kulturalnymi.

Dr Anna Quirin, urodzona w Lesznie w 1978 r., studiowała ekonomię i stosunki międzynarodowe we Wrocławiu i w Marburgu, doktorat obroniła w zakresie politologii w Toruniu. W latach 2005-2008 pracowała w Izbie Przemysłowo-Handlowej w Kassel, od roku 2008 do 2019 związana była z Niemieckim Towarzystwem Polityki Zagranicznej w Berlinie (DGAP). Od 2019 r. jest dyrektorką zarządzającą Fundacji im. Freyi von Moltke na rzecz Krzyżowej.

redaktorka zajmująca się literaturą wschodnioeuropejską w wydawnictwie Suhrkamp Verlag. W 2007 r. otrzymała Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec za oddaną promocję i rozpowszechnianie literatury wschodnioeuropejskiej w Niemczech. Uhonorowana także nagrodą niemieckiego związku tłumaczy (VdÜ) w 2018 roku oraz Nagrodą Języka Niemieckiego 2015. Współzałożycielka PEN Berlin.

profesor nauk humanistycznych, dyrektor Instytutu Pileckiego i pełnomocnik Ministra Spraw Zagranicznych RP do spraw polsko-niemieckiej współpracy społecznej i przygranicznej.

Prof. Daniela Schwarzer jest od 2023 r. członkinią zarządu Bertelsmann Stiftung, a także profesorem honorowym nauk politycznych na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie. Wcześniej pełniła funkcję dyrektor wykonawczej Open Society Foundations na obszar Europy i Azji Środkowej, zaś w latach 2016-2021 działała w Niemieckim Towarzystwie Polityki Zagranicznej (DGAP) na stanowisku dyrektora. Wykładała na Uniwersytecie Harvarda jako profesor wizytujący, była szefową grupy badawczej ds. Europy w Niemieckim Instytucie Spraw Międzynarodowych i Bezpieczeństwa oraz członkinią zarządu German Marshall Fund of the United States. W okresie 2020-2022 prof. Schwarzer była specjalną doradczynią wysokiego przedstawiciela Komisji Europejskiej Josepa Borrella, a w 2023 r. współsprawozdawczynią francusko-niemieckiej grupy roboczej ds. reformy UE. We wrześniu 2023 r., nakładem wydawnictwa Piper Verlag, ukazała się jej najnowsza książka pt. „Krisenzeit – Sicherheit, Wirtschaft, Zusammenhalt”.

studiował historię Polski i Europy oraz historię i kulturę Żydów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1992 r. pracował jako dziennikarz, komentator i menadżer w różnych redakcjach (RMF, BBC World Service, TVN24). Prowadzi programy publicystyczne w TVN24 o polityce międzynarodowej. W latach 2021-2023 pracował w Muzeum Miejscu Pamięci KL Plaszow w Krakowie. Jest autorem filmów dokumentalnych, programów oraz artykułów o historii Polski, historii Europy oraz historii Żydów polskich i współczesnym Izraelu. Brał udział w dialogu w ramach partnerstwa strategicznego UE – Polska – Izrael. W latach 2016 – 2020 był członkiem Rady przy Międzynarodowym Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście.

zastępca kierownika Zespołu Gospodarki Światowej w Polskim Instytucie Ekonomicznym. Wcześniej pracował w Ośrodku Studiów Wschodnich i organach rządowych. W PIE koncentruje się na perspektywach handlu międzynarodowego w Europie Środkowo-Wschodniej oraz polityce poszerzania UE, w tym akcesji Ukrainy. Ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, studiował także socjologię na Uniwersytecie Kopenhaskim i ekonomię w Szkole Głównej Handlowej.

studiowała germanistykę w Gdańsku i literaturoznawstwo w Berlinie. Była stypendystką Europejskiego Programu Literacko-Tłumaczeniowego TransStar i trzykrotnie finalistką ogólnopolskiego konkursu na najlepszy przekład w ramach festiwalu Puls Literatury w Łodzi. Tłumaczy z niemieckiego głównie literaturę piękną, m.in. powieści Esther Kinsky, Ariane Koch czy Fatmy Aydemir. Mieszka w Berlinie.

Dr. Samina Sultan jest ekonomistką ds. europejskiej polityki gospodarczej i handlu w Niemieckim Instytucie Ekonomicznym (IW) w Kolonii. Wcześniej członkini Niemieckiej Rady Ekspertów Ekonomicznych. Studiowała ekonomię na uniwersytetach w Mannheim, St. Gallen i Tybindze; doktoryzowała się na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium (LMU) oraz na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.

profesorka Instytutu Studiów Politycznych PAN, wykładowczyni na Hertie School w Berlinie i naukowczyni goszcząca w Centrum Studiów Stosowanych im. Roberta Schumana w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się przede wszystkim na stosunkach międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem europejskiej i transatlantyckiej współpracy w zakresie bezpieczeństwa, a także polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej. Pełniła funkcję kierowniczki w międzynarodowych projektach badawczych, a ostatnio była współliderką projektu Horyzont 2020 „ENGAGE: Envisioning a New Governance Architecture for a Global Europe”. Jest regularną komentatorką amerykańskich i europejskich mediów i członkinią Team Europe Direct Poland.

dyrektor Biura PISM w Brukseli. Zajmuje się systemem instytucjonalnym UE ze szczególnym uwzględnieniem problemów z zakresu funkcjonowania Parlamentu Europejskiego. W 2010 r. uzyskał tytuł doktora nauk politycznych na Loughborough University w Wielkiej Brytanii, gdzie przygotował pracę poświęconą socjalizacji polskich posłów do Parlamentu Europejskiego 6. kadencji. Absolwent Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (magisterium) oraz Institut d’Etudes Politiques w Bordeaux (Diplôme d’Etudes Approfondies). Języki: angielski, francuski, hiszpański.

koordynator programu Europy Wschodniej i starszy analityk ds. Ukrainy w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Analizuje sytuację polityczną i gospodarczą Ukrainy, jej politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, a także perspektywy powojennej odbudowy i integracji z Unią Europejską i NATO. Od czasu rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 r. jest członkiem międzynarodowych grup roboczych analizujących scenariusze rozwoju sytuacji na Ukrainie i w Rosji. W 2024 roku Włoski Instytut Międzynarodowych Studiów Politycznych uznał go za jednego z 50 liderów przyszłych think tanków na świecie. Posiada doktorat z nauk politycznych i administracji publicznej, a także z ekonomii i nauk politycznych.

antropolożka kultury, doktorka nauk humanistycznych, pisarka, wydawczyni, współzałożycielka Wydawnictwa Czarne, razem z Andrzejem Stasiukiem. Dwukrotna finalistka Nagrody Literackiej „Nike”: w 2017 za książkę „Fałszerze pieprzu” oraz w 2020 za „Pusty las”.

profesor nauk społecznych i historyk. Pracuje w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Założyciel i wieloletni przewodniczący oraz redaktor olsztyńskiego czasopisma „Borussia”. Założyciel i w latach 2006–2018 dyrektor Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie, profesor honorowy na Wolnym Uniwersytecie (Freien Universität) w Berlinie. W latach 2007–2020 współprzewodniczący Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej. Główne obszary zainteresowań badawczych: historia kulturowa, pamięć społeczna, pogranicza Europy Środkowej.

historyk, pedagog i literaturoznawca. Od 2013 r. jest pracownikiem naukowym Instytutu Leibniza ds. Mediów Edukacyjnych | Instytutu im. Georga Eckerta, gdzie jako sekretarz naukowy po stronie niemieckiej koordynuje prace Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej oraz projekt podręcznika „Europa. Nasza historia”, a od 2021 r. opiekuje się pracami Niemiecko-Czeskiej Komisji Podręcznikowej. Zainteresowania badawcze: Polityka edukacyjna wobec mniejszości narodowych i etnicznych w historycznych regionach pogranicza, dydaktyka transnarodowa, historia sportu, rola intelektualistów w kontekście systemów totalitarnych. Od 2020 r. członek Komisji Historycznej ds. Śląska.

historyk, politolog i muzealnik, profesor nauk humanistycznych. Od 2024 p.o. dyrektora, a od 2025 dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Autor licznych publikacji poświęconych historii II wojny światowej, powojennej konspiracji antykomunistycznej w Europie Środkowej i Wschodniej, pamięci kulturowej oraz kwestiom związanym z upamiętnieniami i muzeami.

historyczka, studiowała historię, geografię i slawistykę na uniwersytetach w Kolonii, Warszawie i Berlinie. W 2007 r. obroniła doktorat pod kierunkiem Heinricha Augusta Winklera na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. W latach 2015-2019 kierowała grupą badawczą „Migracja i edukacja w Niemczech od 1945 roku” w Leibniz-Institut für Bildungsmedien | GEI w Brunszwiku. W 2022 r. ukończyła habilitację na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie i od tego czasu jest docentem historii nowożytnej i współczesnej oraz historii Europy Wschodniej na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie.

Dr hab. Robert Żurek, ur. w Chorzowie w 1970 r., studiował historię i teologię katolicką w Berlinie, a doktorat ukończył w Halle. Był zastępcą dyrektora Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie, dyrektorem oddziału wrocławskiego Instytutu Pamięci Narodowej, od 2016 r. dyrektor zarządzający Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego.