Solowa wystawa fotografa Tobiasa Zielonego w warszawskiej Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki ujawnia napięcia między widocznością a wykluczeniem, które kształtują życie wielu społeczności funkcjonujących na marginesach dominującego porządku. Artysta wykorzystuje światło i ciemność nie tylko jako narzędzia formalne, lecz przede wszystkim jako metafory władzy politycznej – tej, która decyduje o tym, kto może być widziany, a kto zostaje zepchnięty w cień.