Nagroda Medialna im. Tadeusza Mazowieckiego

Peter Frey, dziennikarz i prezenter telewizyjny. W latach 2010-2022 redaktor naczelny ZDF. Studiował politologię, pedagogikę i język hiszpański na Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji i w Madrycie. Dla ZDF pracował jako korespondent w Waszyngtonie, szef programu Morgenmagazin, redakcji zagranicznej i berlińskiego studia. Prowadził programy „auslandsjournal”, „Berlin direkt” i cykl wywiadów „Was nun?”. Komentuje w mediach kwestie polityczne i wyzwania etyki dziennikarskiej.

Grzegorz Gauden – prawnik, ekonomista, dziennikarz.
W latach siedemdziesiątych działał w Poznaniu w studenckim ruchu kulturalnym. W roku 1981 szef działu informacji w Międzyzakładowym Komitecie Założycielskim a potem Zarządzie Regionu NSZZ Solidarność Wielkopolska, redaktor naczelny dziennika „Wiadomości Dnia” i tygodnika „Obserwator Wielkopolski”. Internowany 13 grudnia 1981. Wyemigrował do Szwecji w roku 1984, gdzie w latach 1985 – 1990 był przewodniczącym Szwedzkiego Komitetu Poparcia Solidarności.
Po powrocie do Polski w roku 1993 był m.in. redaktorem naczelnym dziennika „Rzeczpospolita”, dyrektorem Instytutu Książki w Krakowie i prezesem Izby Wydawców Prasy.
W roku 2019 wydał książkę „Lwów. Kres iluzji. Opowieść o pogromie listopadowym”, za którą otrzymał Nagrodę Historyczną „Polityki” w roku 2020 oraz wyróżnienie Forum Wydawców we Lwowie w roku 2021.

W roku 2024 wydał książkę „Polska sprawa Dreyfusa. Kto próbował zabić prezydenta”, która została uznana Książką Roku 2024 przez „Magazyn Literacki Książki”.
Członek Polskiego PEN Clubu.

Menedżer kultury, dyrektor muzeum, ekspert polityki mędznarodowej, redaktor i eseista. Od stycznia 2026 r. prezydent Domu Historii Nadrenii Pólnocnej Westfalii z siedzibą w Düsseldorfie. Były dyrektor Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku.
Były redaktor naczelny dwujęzycznego „Niemiecko-Polskiego Magazynu DIALOG” w Berlinie i Gdańsku. Członek redakcji gdańskiego „Przeglądu Politycznego“, członek zarządu Polskiego PEN Clubu. Autor i redaktor licznych książek, esejów, artykułów i komentarzy na tematy historyczne, polityczne i kulturalne. Komentator polityczny w europejskich mediach. Basil Kerski mieszka w Polsce i Niemczech.

fot. Grzegorz Mehring

Prezeska zarządu Grupy Znak, redaktorka naczelna miesięcznika „Znak”, dr nauk humanistycznych w zakresie filozofii, redaktorka, eseistka i managerka kultury. Ze Znakiem związana od 2006 roku. Od 2017 członkini zarządu, a od 2021 roku prezeska zarządu.

Grupa Znak to dziś największy i najstarszy w Polsce dom wydawniczy obejmujący kilka wydawnictw, księgarnie internetowe, w tym sklep Woblink oferujący książki w formatach cyfrowych oraz portal społecznościowy Lubimyczytać.pl.

Zasiada m.in. w radzie programowej Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku, członkini Stowarzyszenia Chrześcijan i Żydów „Przymierze”. W minionych latach członkini m.in. Rady ds. Równego Traktowania powołanej przez prezydenta miasta Krakowa, Kongresu Kobiet czy Instytutu Myśli Józefa Tischnera, gdzie była redaktorką naczelną anglojęzycznego pisma „Thinking in Values”.

Przewodnicząca Jury Nagrody Medialnej im. Tadeusza Mazowieckiego.

Pisarz i tłumacz literatury (m.in. Doroty Masłowskiej, Szczepana Twardocha, Witolda Gombrowicza). Jego debiutancka powieść „Tote Tiere” („Martwe zwierzęta”) (2011) była inspirowana podróżą do syberyjskiego łagru, w którym osadzony był Michaił Chodorkowski . Druga – „Der wahre Sohn” („Prawdziwy syn”) – była nominowana do Niemieckiej Nagrody Książkowej. Thriller polityczny „Letztes Spiel Berlin” („Ostatnia gra Berlin”) (2019) opowiadała o uwikłaniu pewnego Polaka w aferę szpiegowską w Berlinie. W 2023 roku ukazała się książka „Z. Krótka historia Rosji z perspektywy jej końca”. W lipcu 2023 roku znalazła się na pierwszym miejscu listy najlepszych książek non-fiction według Neue Zürcher Zeitung, WELT, WDR i ÖRF. Wszystkie książki ukazały się nakładem Rowohlt Berlin. W latach 1996-2021 Kühl pracował jako doradca ds. Rosji w Senacie Berlina.

fot. Lila Karbowska

Magdalena Parys – pisarka, ur. w Gdańsku w 1971 r. Jako dziecko wyemigrowała z rodziną do Berlina Zachodniego. Ukończyła polonistykę i pedagogikę na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Zadebiutowała w 2011 roku powieścią „Tunel”, uznaną przez culture.pl za najważniejszy debiut tego roku, powieść uhonorowano polonijną nagrodą Złotej Sowy i Literacką Nagrodą Miasta Quimper we Francji. Laureatka Europejskiej Nagrody Literackiej za powieść „Magik”. Ostatnia jej powieść to „Floren”, po „Księciu” to ostatni tom trylogii berlińskiej, zapoczątkowany powieścią „Magik”. W 2023 r. wydane zostało nowe opracowanie powieści „Biała Rika. Żeliwne ptaki”. Pisze dla prasy polskiej, niemieckiej i francuskiej. Felietonistka „Gazety Wyborczej”. Jej książki przetłumaczono na ponad dwadzieścia języków.

fot. Weronika Kużma

Kaja Puto – redaktorka naczelna KrytykaPolityczna.pl. Dziennikarka i komentatorka spraw międzynarodowych. Specjalizuje się w regionie Europy Wschodniej, Kaukazu Południowego i Niemiec. Pasjonuje się tematyką przemian społecznych, urbanistyki i transportu, w tym szczególnie kolejnictwa. Laureatka Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej im. Tadeusza Mazowieckiego (2020) oraz V edycji Stypendium im. Leopolda Ungera dla młodych dziennikarzy (2016), nominowana do Grand Press (2019), Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej im. Tadeusza Mazowieckiego (2019) i Nagrody PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego (2024). Związana z stowarzyszeniem n-ost – The Network for Reporting on Eastern Europe. W latach 2015-2018 wiceprezeska wydawnictwa Korporacja Ha!art. Absolwentka MISH i filozofii UJ, studiowała także wschodoznawstwo w Berlinie i Tbilisi.

fot. Jakub Szafrański

Paweł Reszka – reporter, pracuje w tygodniku „Polityka”. Dziennikarz, autor książek m.in. Mali bogowie, Stolik z widokiem na Kreml, Miejsce po imperium. Laureat Grand Press i Nagrody im. A. Woyciechowskiego.

Był korespondentem w Moskwie, pisał reportaże z Rewolucji Róż w Tbilisi i wojny gruzińsko-rosyjskiej w 2008 roku. Był też wysłannikiem i reporterem w Kosowie (1999), Afganistanie (2001), Strefie Gazy, Czeczenii i Rwandzie.

Od 2014 roku opisuje wojnę w Ukrainie. Urodził się w 1969 r, pochodzi z Choszczna.

fot. Wojciech Grzędziński

Emilia Smechowski – urodzona w Wejherowie, dorastała w Berlinie – jest dziennikarką i autorką książek. Studiowała śpiew operowy i romanistykę, dziennikarstwa uczyła się w redakcji „taz” w Hamburgu. Była redaktorką „sonntaz” w Berlinie, następnie niezależną reporterką, pisząc m.in. dla magazynów „Stern”, „Spiegel” i „DIE ZEIT”. W swojej pierwszej książce „Wir Strebermigranten” (2017) opisała integrację, a nawet bardziej asymilację, swojej rodziny w Niemczech. Na potrzeby drugiej książki, „Rückkehr nach Polen” (2019, obie wydane nakładem Hanser Berlin), przeprowadziła się na rok z córką do Gdańska. W 2020 roku została redaktorką w „ZEITmagazin”, w tym samym roku awansowała do redakcji naczelnej, w której pracowała przez pięć lat. Od 2025 roku jest reporterką „DIE ZEIT”. Smechowski dwukrotnie otrzymała Niemiecką Nagrodę Reporterską (Deutscher Reporterpreis), a także Nagrodę im. Konrada Dudena oraz Polsko-Niemiecką Nagrodę Dziennikarską im. Tadeusza Mazowieckiego.

fot. Marzena Skubatz