” […] po drugie nie zapominaj, że oni siedzą tutaj już od kilkunastu stuleci. — Ale my siedzieliśmy tu przez wieki przed nimi. — A jeszcze przedtem to oni siedzieli na tym skrawku ziemi, tak przynajmniej twierdzą. — Już dobrze, straciłem cierpliwość. Raz oni, raz my! Ale teraz nasza kolej i w ogóle nie mam ochoty z nimi paktować. Oni znają tylko jedno słowo, …raus!, a ja znam inne: precz stąd!. — W porządku, nie mam nic przeciwko. Tylko się nie dziw, jeśli patrzą na nas jak na bandytów.”