Pytanie o „bezstronność nauki” stawia się również w przypadku nauk historycznych. Zdobywanie i przekazywanie wiedzy w tym obszarze następuje pośrednio, co oznacza, że kluczowymi dla tego procesu jest, z jednej strony, stan i dostęp do źródeł, a z drugiej ocena i interpretacja osób „piszących i nauczających historię”. Seminarium chce podążać za pytaniem, czy można mówić o dominujących „narodowych obrazach historii” w Niemczech, Polsce oraz we Francji. A jeśli tak: w jakim stopniu pozostają one między sobą w konflikcie i czy były bądź są obiektem i instrumentem narodowej polityki historycznej? Wychodząc od tej analizy naświetlony zostanie problem, czy i w jaki sposób narodowe wyobrażenia historyczne w Europie mogą zostać przezwyciężone i konstruktywnie wykorzystane.