Biogramy uczestników i uczestniczek

Minister Spraw Zagranicznych Niemiec

Sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Niemiec

Koordynator rządu Republiki Federalnej Niemiec
ds. polsko-niemieckiej współpracy międzyspołecznej i przygranicznej

Wiceprezes Rady Ministrów, Minister Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej

Przewodnicząca Rady do spraw współpracy z Republiką Federalną Niemiec, Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej

Joanna Maria Stolarek – publicystka i dziennikarka z wieloletnim doświadczeniem w obszarze spraw międzynarodowych, polityki bezpieczeństwa oraz praworządności. Ekspertka ds. polityki i stosunków polsko-niemieckich, uznana komentatorka wydarzeń politycznych w mediach polskich i niemieckich. W latach 2019–2025 kierowała warszawskim biurem niemieckiej Fundacji im. Heinricha Bölla, odpowiadając również za kraje bałtyckie. Studiowała germanistykę, slawistykę i hispanistykę na Uniwersytecie w Tybindze, ukończyła katolicką szkołę dziennikarską (ifp) w Monachium, a jako redaktorka pracowała m.in. dla „Südwest Presse”, Neue Berliner Redaktionsgesellschaft oraz „Märkische Oderzeitung”. Od czerwca 2026 roku pełni funkcję dyrektorki ds. komunikacji w Polsko-Niemieckiej Izbie Przemysłowo-Handlowej (AHK Polska) w Warszawie.
Jest członkinią grupy eksperckiej polsko-niemieckiej Grupy Kopernika oraz zasiada w niemieckim jury Nagrody Polsko-Niemieckiej przy Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych (Auswärtiges Amt). Należy do organizacji WIIS Germany (Women in International Security) oraz FemGlobal – zrzeszenia kobiet zajmujących się polityką zagraniczną. Ponadto zasiada w radzie fundacji Stephanus Stiftung w Polsce i angażuje się w działalność polskojęzycznego Rotary Club Berlin-Mickiewicz.

Literaturoznawczyni i kulturoznawczyni, działaczka społeczna, profesor w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Gdańskiego (Zakład Literatury i Kultury Niemieckiej), od 2012 roku kieruje ponaduczelnianą i interdyscyplinarną Pracownią Badań nad Narracjami Pogranicza, 2018/19 visiting professor w Johannes Gutenberg Universität w Mainz/Moguncji (antropologia kulturowa). Od 2017 roku prezeska Stowarzyszenia Güntera Grassa w Gdańsku, od 2013 członkini Zarządu Instytutu Kaszubskiego, w kadencji 2019–23 – Rady Kultury Gdańskiej.

Bada literaturę, pamięć, tożsamość i krajobraz pograniczy polsko-niemieckich, zwłaszcza Gdańska, Pomorza i Kaszub. Tej problematyki dotyczą jej projekty na styku nauki i społeczeństwa obywatelskiego oraz publikacje, w tym popularyzujące dorobek nauki przewodniki literacko-historyczne: Wędrówki z Günterem Grassem. Kartografia literacka Miasta (2022), Walking with Günter Grass. A Literary Mapping of the City (2022), Kaszubski wanożnik po Gdańsku. Znaki i miejsca w przestrzeni kulturowej Miasta (2018), Śladami żydowskimi po Kaszubach / Jüdische Spuren in der Kaschubei (2010), których jest współautorką i/bądź współredaktorką.

Autorka monografii: Jüdische Gedächtnistopographien im Grenzraum. Autobiographik nach 1945 von Autoren jüdischer Herkunft aus dem Pommernland (Pommerellen und Hinterpommern) (2019) i Pamięć dla przyszłości: Literatura wspomnieniowa potomków szlachty pruskiej z Pomorza Zachodniego i Prus Wschodnich po 1945 roku (2009, =Zrozumieć Niemcy).

Dyplomatka. W latach 1995–1997 studiowała w Akademii Dyplomatycznej, gdzie następnie od 1997 do 1999 roku pełniła funkcję wychowawcy. W latach 1999-2001 referentka w Referacie Dyplomacji Publicznej i Wizerunku Niemiec za Granicą w niemieckim MSZ. Od 2001 do 2004 roku była referentką ds. polityki w Ambasadzie Niemiec w Paryżu, a od 2004 do 2007 roku pracowała w referacie personalnym tej Ambasady.

Od 2008 do 2011 roku kierowała wydziałem gospodarczym w Ambasadzie Niemiec w Kijowie. W latach 2011–2015 była zastępcą kierownika Referatu Komunikacji i Wizerunku Niemiec za Granicą w niemieckim MSZ, a od 2015 do 2018 roku kierowała Referatem Kultury i Mediów na Amerykę Łacińską, Afrykę, Azję, Australię i Oceanię. W latach 2018–2022 kierowała wydziałem politycznym Ambasady Niemiec w Madrycie.

Od sierpnia 2022 roku jest ambasadorem, pełnomocnikiem niemieckiego MSZ ds. stosunków z krajami członkowskimi Unii Europejskiej, współpracy przygranicznej i regionalnej i ds. stosunków zagranicznych Unii Europejskiej.

Członkini kierownictwa Zentrum Liberale Moderne, think tanku działającego w obszarze edukacji obywatelskiej i współpracy międzynarodowej. Pracowała m.in. jako ekspertka i kierowniczka biura rzecznika ds. polityki europejskiej frakcji Bündnis90/Die Grünen w Bundestagu, współpracowała z Niemieckim Towarzystwem Polityki Zagranicznej (DGAP) i Uniwersytetem Europejskim Viadrina, ostatnio kierowała warszawskim biurem Fundacji im. Heinricha Bölla.

Zajmuje się procesami demokratyzacji, wymianą kulturalną i społeczną angażując się na rzecz przezwyciężania stereotypów narodowych i integracji europejskiej.

Irene Hahn-Fuhr publikuje w różnych mediach i poza działalnością w Zarządzie FWPN jest m.in. członkinią Rady Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego i Grupy Kopernika.

Dyplomatka i urzędniczka służby cywilnej. Absolwentka socjologii i stosunków międzynarodowych oraz Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (2004-2006). Od 2006 r. pracuje w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, m.in. w Ambasadzie RP w Lublanie oraz Londynie. Od grudnia 2023 r. kieruje pracami Departamentu Polityki Europejskiej odpowiadając m.in. za współpracę polityczną polsko-niemiecką.

Prezeska zarządu Grupy Znak, redaktorka naczelna miesięcznika „Znak”, dr nauk humanistycznych w zakresie filozofii, redaktorka, eseistka i managerka kultury. Ze Znakiem związana od 2006 roku. Od 2017 członkini zarządu, a od 2021 roku prezeska zarządu.

Grupa Znak to dziś największy i najstarszy w Polsce dom wydawniczy obejmujący kilka wydawnictw, księgarnie internetowe, w tym sklep Woblink oferujący książki w formatach cyfrowych oraz portal społecznościowy Lubimyczytać.pl.

Zasiada m.in. w radzie programowej Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku, członkini Stowarzyszenia Chrześcijan i Żydów „Przymierze”. W minionych latach członkini m.in. Rady ds. Równego Traktowania powołanej przez prezydenta miasta Krakowa, Kongresu Kobiet czy Instytutu Myśli Józefa Tischnera, gdzie była redaktorką naczelną anglojęzycznego pisma „Thinking in Values”.

Historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i przewodniczący Rady Naukowej Dyscypliny Historia tej uczelni. Interesuje się dziejami Europy Środkowej i Wschodniej, w tym zwłaszcza stosunkami czesko-niemieckimi w XIX i XX w. oraz historią polityczną ziem czeskich w latach 1918-1948. Zajmował się również polityką zagraniczną PRL i przymusowymi migracjami ludności po II wojnie światowej.

W latach 2009-2017 pełnił funkcję wicedyrektora Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, był współautorem koncepcji programowej tej placówki i scenariusza jej wystawy stałej. Jest członkiem redakcji „Przeglądu Historycznego”, zasiada w radach naukowych czasopism „Český časopis historický”, „Slovanský přehled” i „Moderní dějiny”, a także w radzie naukowej serii wydawniczej Polskie Dokumenty Dyplomatyczne.

Publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Newsweeku”, „Polityce”, „Przeglądzie Politycznym” i „Tygodniku Powszechnym”. Do jego najważniejszych publikacji należą książki: Niemcy sudeccy 1848-1948: Historia pewnego nacjonalizmu (2007, czeskie wydanie 2014), Zmarnowana szansa? Możliwości obrony Czechosłowacji jesienią 1938 roku (2016, czeskie wydanie 2018), Kiedy wybuchnie wojna? 1938. Studium kryzysu (2019, czeskie wydanie 2022, w przygotowaniu wydania angielskie i ukraińskie), Niech sobie nie myślą, że jesteśmy kolaborantami. Protektorat Czech i Moraw, 1939-1945 (2021, czeskie wydanie w przygotowaniu).

Współprzewodniczący zarządu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Były minister spraw zagranicznych NRD, pastor. Pełni funkcję przewodniczącego Rady Federalnej Fundacji Badań nad Dyktaturą SED, której działalność zainicjował. Jest też członkiem kuratorium Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność. Od 12 października 2013 roku do 22 września 2016 roku pełnił funkcję prezydenta Niemieckiego Ludowego Związku Opieki nad Grobami Wojennymi. Zajmuje się europejską polityką zagraniczną i działa na rzecz wspierania demokracji.

Studiował teologię w Naumburgu i Berlinie. Od lat 70. zaangażowany w byłej NRD w polityczną działalność opozycyjną. W 1989 roku zainicjował wraz z Martinem Gutzeitem założenie w NRD Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SDP). W 1990 roku pełnił funkcję urzędującego przewodniczącego wschodniej SPD. Po wolnych wyborach w 1990 roku był członkiem Izby Ludowej NRD i ministrem spraw zagranicznych NRD.

W latach 1990–2009 poseł do Bundestagu, a od 1994 do 2009 roku przewodniczący Niemiecko-Polskiej Grupy Parlamentarnej Bundestagu. Pełnił funkcję zastępcy rzecznika ds. polityki zagranicznej Frakcji SPD. W latach 1998–2006 był przewodniczącym Delegacji Niemieckiej w Zgromadzeniu Parlamentarnym NATO, a od 2000 do 2002 roku wiceprezydentem Zgromadzenia Parlamentarnego NATO.

Dyrektor zarządzający, specjalista ds. polityki europejskiej, relacji UE – Rosja oraz Polski, Ukrainy, Białorusi. Studiował na uniwersytetach w Moguncji i we Wrocławiu. Przebywał na stypendiach badawczych w Moskwie i Jerozolimie (Hebrew University).

W Fundacji Bertelsmanna pracował w latach 1994-2013, gdzie był m.in. odpowiedzialny za projekt International Bertelsmann Forum (IBF). Cornelius Ochmann współpracował z Bankiem Światowym i europejskimi instytucjami w ramach relacji z krajami Europy Wschodniej.

Publikował w Polsce w „Nowej Europie Wschodniej”, jest członkiem Rady w „New Eastern Europe”.

Polityczka i dyplomatka, od 1982 roku studiowała lingwistykę stosowaną na uniwersytetach w Lipsku i w Warszawie, dyplomowana tłumaczka języków polskiego i rosyjskiego, od 1990 roku czynna w polityce na poziomie kraju związkowego i federacji.

W latach 2001-2005 sekretarz generalna FDP. W latach 1998-2013 posłanka do Bundestagu z ramienia frakcji FDP, wiceprzewodnicząca Komisji Oświaty, Badań i Szacowania Konsekwencji Rozwoju Technologii, rzeczniczka frakcji FDP ds. polityki badań naukowych.

W latach 2009-2013 sekretarz stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych i koordynatorka rządu federalnego ds. międzyspołecznych relacji polsko-niemieckich. Od sierpnia 2014 roku konsul generalna Republiki Federalnej Niemiec w Gdańsku.

Wyróżniona w 2010 roku tytułem doktora h.c. Uniwersytetu Dokkyo w Japonii i w 2011 roku tytułem profesora h.c. Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach.

Współprzewodnicząca zarządu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Dr hab. Sebastian Płóciennik, dyrektor Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej i profesor ekonomii w Instytucie Ekonomii Akademii Finansów i Biznesu Vistula w Warszawie. Do lipca 2024 roku był analitykiem ds. gospodarki niemieckiej w Ośrodku Studiów Wschodnich (OSW) w Warszawie.

W latach 2013-2021 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (PISM) jako koordynator programu ds. UE i Trójkąta Weimarskiego, wcześniej zaś jako adiunkt w Instytucie Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Wrocławskiego. Studiował prawo i uzyskał tytuł doktora oraz habilitację w naukach ekonomicznych na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu.

Pracę naukową rozpoczął w Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy’ego Brandta we Wrocławiu. Był stypendysta DAAD, Fundacji Boscha, NCN oraz Polsko-Niemieckiej Fundacji Nauki. Na Uniwersytecie Wrocławskim kierował międzynarodowym programem studiów magisterskich Global Studies – a European Perspective. Wykładał na uczelniach w RFN, Kanadzie, Korei Południowej, RPA i Indiach.

Specjalizuje się w badaniu gospodarki niemieckiej, procesów integracji gospodarczej w Europie oraz ekonomii instytucjonalnej.

Poseł do Bundestagu z ramienia CDU, urodzony 15 lipca 1968 roku w Monachium. Matura w liceum Benedyktynów w klasztorze Schäftlarn (Bawaria) w 1987 roku; w 1989 roku studia z japonistyki i historii w Wiedniu; po zjednoczeniu Niemiec powrót do kraju; studia z matematyki w Dreźnie i Bonn; doktorat i obrona pracy doktorskiej w lutym 1998 roku na temat wprowadzania na rynek odnawialnych źródeł energii na Wydziale Nauk Ekonomicznych Technicznego Uniwersytetu w Dreźnie (ocena: summa cum laude); wcześniej ukończenie studiów podyplomowych z zakresu matematyki ekonomicznej.

Od 1999 do 2021 roku – współwłaściciel i dyrektor zarządzający średniej wielkości przedsiębiorstwa. W 2007 roku członek zarządu krajowego Mittelstandsunion Sachsen (MIT Sachsen, krajowy oddział stowarzyszenia Unii Średnich Przedsiębiorstw i Gospodarki partii CDU/CSU), w 2009 roku skarbnik, a od 2011 do 2021 roku przewodniczący. Od 2021 roku honorowy przewodniczący MIT Sachsen.

W 2019 roku przewodniczący okręgu CDU w Dreźnie, a w listopadzie 2020 roku kandydat bezpośredni w okręgu wyborczym nr 159. Honorowy członek komisji ds. handlu zagranicznego w Izbie Przemysłowo-Handlowej (IHK) w Dreźnie.

Historyk, studiował historię, studia Europy Wschodniej oraz prawo, najpierw na Uniwersytecie w Bremie, później w Hamburgu. Od roku 1998 należy do partii Bündnis 90/Die Grünen Hamburg, w latach 2011-2015 zastępca przewodniczącego landu tej partii. 2008-2021 poseł do Bundestagu.

W latach 2014-2018 członek zarządu w Europäische Bewegung Deutschland e.V. Od 2018 wiceprezes Europäische Bewegung Deutschland e.V. 2018-2021 przewodniczący polsko-niemieckiej grupy parlamentarnej w niemieckim Bundestagu.

Od lutego 2020 roku przewodniczący Südosteuropa Gesellschaft. Od 1 marca 2022 roku specjalny pełnomocnik rządu federalnego ds. Bałkanów Zachodnich.

rofesor nauk społecznych i historyk; pracuje jako profesor w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk (PAN) w Warszawie; zajmuje się pamięcią społeczną, historią Polski i relacji polsko-niemieckich; inicjator i współredaktor największego polsko-niemieckiego projektu naukowo-wydawniczego: „Polsko-niemieckie miejsca pamięci”. Dyrektor założyciel Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie oraz wieloletni współprzewodniczący Wspólnej Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej; w latach 2011-2016 członek Zarządu FWPN.

Członek Zarządu Comarch AG

Studiował prawo na Westfälische Wilhelms-Universität w Münsterze. Po pobycie badawczym na Southern Methodist University (SMU) w Dallas w stanie Teksas (USA), jako stypendysta Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej (DAAD), w 2003 roku uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy pt. „Ochrona tytułów utworów w prawie amerykańskim”. Po zdaniu drugiego państwowego egzaminu prawniczego odbył dwuletni staż redakcyjny w dzienniku „Rheinische Post” w Düsseldorfie.
W 2004 roku rozpoczął pracę w niemieckiej sieci izb gospodarczych jako osobisty asystent dyrektora generalnego Izby Przemysłowo-Handlowej Środkowego Dolnego Renu. Dwa lata później objął stanowisko kierownika ds. public relations i marketingu członkowskiego w Niemiecko-Holenderskiej Izbie Handlowej (AHK) w Hadze, gdzie przez osiem lat odpowiadał za utworzenie nowego działu oraz wdrażanie nowych formatów pozyskiwania członków i reprezentacji interesów politycznych.
W 2015 roku Lars Gutheil objął funkcję zastępcy dyrektora zarządzającego Niemiecko-Bałtyckiej Izby Handlowej (AHK) w Estonii, na Łotwie i Litwie. W tych trzech krajach zajmował się przede wszystkim obszarem usług i projektów, angażując się w szczególności w tematykę cyfryzacji, Przemysłu 4.0 oraz we wsparcie niemieckich inwestorów. Od 2019 roku pracuje jako członek zarządu pełniący funkcję dyrektora zarządzającego Niemiecko-Polskiej Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie.

Ekspertka w Zagranicznym Biurze Handlowym PAIH we Frankfurcie.
Specjalistka ds. dyplomacji publicznej i zarządzania projektami z 15-letnim doświadczeniem w koordynacji międzynarodowych wydarzeń i spotkań politycznych i biznesowych na najwyższych szczeblach. W latach 2006-2021 pracownik Instytutu Studiów Wschodnich, gdzie pełniła m.in. funkcję Dyrektora Programowego Forum Ekonomicznego – największej konferencji gospodarczej w Europie Środkowej.
Absolwentka nauk politycznych oraz slawistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Managerka, kolekcjonerka, działaczka społeczna na rzecz społeczeństwa obywatelskiego i praw kobiet. Studiowała lingwistykę w Krakowie, Berlinie, Fryburgu Bryzgowijskim i Tybindze (doktorat). W latach 1993-1999 w służbie dyplomatycznej (Ambasada RP w Bonn). Od 2000 związana Mercedes-Benz Group AG w Polsce, od 2015 koordynatorka inwestycji Mercedesa w Polsce.
Kolekcjonerka sztuki, komentatorka w mediach ekonomicznych. Współzałożycielka i prezeska Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2008-2012) i Fundacji Rozwoju Edukacji dla Przemysłu (wydawca bestsellera „Maria Skłodowska-Curie Albert Einstein LISTY 1911-1932”).
Laureatka wielu nagród i odznaczeń państwowych („Zasłużona dla Transportu RP” i „Zasłużona dla Gospodarki RP”, Krzyż Zasługi na Wstędze RFN oraz Nagroda Uniwersytetu Europejskiego VIADRINA 2025).

Zastępca Dyrektora Departamentu Handlu i Współpracy Międzynarodowej w Ministerstwie Rozwoju i Technologii, członek Rady dp spraw współpracy z Republiką Federalną Niemiec. 
Od 2004 r. związany z Ministerstwem Gospodarki, pełnił kierownicze funkcje w Departamencie Instrumentów Wsparcia i Departamencie Polityki Eksportowej. W latach 2007 – 2014 radca, kierownik Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP w Berlinie. Absolwent nauk politycznych i germanistyki na Uniwersytecie Szczecińskim, Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w Warszawie oraz studiów doktoranckich na Wydziale Gospodarki Międzynarodowej Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.

Adrian Stadnicki pełni w Wschodniej Komisji Gospodarki Niemieckiej (Ost-Ausschuss der Deutschen Wirtschaft) funkcję Dyrektora Regionalnego ds. Europy Środkowo‑Wschodniej. Odpowiada za kraje Grupy Wyszehradzkiej (Polskę, Słowację, Czechy i Węgry) oraz państwa bałtyckie (Estonię, Łotwę i Litwę). Wcześniej był osobistym Referentem Zarządu Stowarzyszenia Europy Wschodniej (Osteuropaverein) w latach 2016–2017. Studiował nauki o Europie Wschodniej na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie, a wcześniej politologię, prawo europejskie oraz filologię polską na Uniwersytecie w Ratyzbonie.

Po ukończeniu studiów prawniczych w 1991 roku rozpoczęła pracę w Federalnym Ministerstwie Gospodarki i Energii. Już na wczesnym etapie kariery zawodowej związała się z pracą europejską: w 1993 roku po raz pierwszy została oddelegowana do Stałego Przedstawicielstwa Niemiec w Brukseli, gdzie zajmowała się przede wszystkim umowami stowarzyszeniowymi z państwami bałtyckimi.
Europejski wymiar pozostał istotnym elementem jej kariery również w kolejnych latach — najpierw jako kierowniczka referatu gospodarczego w Stałym Przedstawicielstwie (2008–2012), następnie jako koordynatorka ds. UE w biurze zastępczyni przewodniczącego frakcji CDU/CSU w Bundestagu (2014–07/2018) w Berlinie, a wreszcie jako zastępczyni Stałego Przedstawiciela Niemiec przy COREPER I (2018–2022).
Po powrocie do Federalnego Ministerstwa Gospodarki i Ochrony Klimatu od września 2022 roku objęła stanowisko dyrektorki poddepartamentu, odpowiadając za obszary polityki surowcowej, gospodarki o obiegu zamkniętym, ochrony zasobów oraz prawa ochrony środowiska. Od maja 2025 roku pełni funkcję dyrektorki departamentu ds. europejskich.

Dr Pia Fuhrhop kieruje obecnie Grupą Badawczą ds. Polityki Bezpieczeństwa w Fundacji Nauka i Polityka (SWP). Przed dołączeniem do SWP stała na czele berlińskiego biura Instytutu Badań nad Pokojem i Polityką Bezpieczeństwa (IFSH). Doświadczenie polityczne zdobywała z pierwszej ręki jako główna doradczyni ds. polityki zagranicznej posła Omida Nouripoura (Sojusz 90/Zieloni). Pracowała również w Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie brała udział w opracowywaniu pierwszej Narodowej Strategii Bezpieczeństwa Niemiec, oraz w Federalnym Ministerstwie Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. Jej obecne zainteresowania badawcze koncentrują się wokół niemieckiej polityki bezpieczeństwa, zamówień obronnych oraz współpracy zbrojeniowej w ramach NATO i UE. Pia Fuhrhop obroniła doktorat na Wolnym Uniwersytecie Berlińskim (Freie Universität Berlin).

Senior Fellow w grupie badawczej UE/Europa w Fundacji Nauka i Polityka (SWP) w Berlinie (od 2001 r.). W latach 1999-2000 asystent naukowy w Federalnym Instytucie Studiów Wschodnioeuropejskich i Międzynarodowych (BIOSt) w Kolonii. Główne obszary badawcze: transformacja, polityka wewnętrzna i systemy partyjne, polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i europejska, stosunki dwustronne z Niemcami krajów Europy Środkowo-Wschodniej oraz krajów bałtyckich, Europejska Polityka Sąsiedztwa i polityka wschodnia UE. Dyplom w zarządzaniu (Uniwersytet w Konstancji). Doktorat w naukach politycznych (Uniwersytet w Kilonii). Studia w Warszawie, Pradze i Waszyngtonie. Członek komitetów doradczych i redakcyjnych licznych instytucji europejskich.

Dr Wojciech Lorenz jest ekspertem w Departamencie Strategii i Planowania Obronnego w Ministerstwie Obrony Narodowej RP. Jest również ekspertem Niezależnej Grupy ds. Oceny Naukowej (ISEG) programu Nauka dla Pokoju i Bezpieczeństwa NATO (SPS NATO). W latach 2012-2025 pracował jako analityk i koordynator Programu Bezpieczeństwo Międzynarodowe w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (PISM). Jako specjalista cywilny służył w misji ISAF w Afganistanie (2013/2014). Karierę zawodową rozpoczynał jako dziennikarz Polskiego Radia, Polskiej Sekcji BBC w Londynie i dziennika Rzeczpospolita, gdzie zajmował się sprawami międzynarodowymi.

Dr hab. Michał Nowosielski jest od lipca 2025 r. dyrektorem Instytutu Zachodniego w Poznaniu. Socjolog specjalizujący się w badaniach nad politykami publicznymi, dyplomacją publiczną, relacjami polsko-niemieckimi oraz różnymi aspektami migracji, w szczególności zaś integracją migrantów, polityką wobec diaspory, funkcjonowaniem Polonii w Niemczech. Koordynował liczne projekty naukowe i eksperckie, współpracując z administracją publiczną, legislatywą, środowiskami akademickimi, trzecim sektorem, organizacjami pozarządowymi i partnerami biznesowymi.

Marcin Terlikowski jest kierownikiem Biura Badań i Analiz w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Wcześniej był koordynatorem programu Bezpieczeństwo Międzynarodowe (2013-2022) i analitykiem w tym programie (2007-2013). W swoich badaniach koncentruje się na militarnym wymiarze bezpieczeństwa europejskiego i transatlantyckiego ze szczególnym uwzględnieniem NATO i UE (wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony). Jego obszar badawczy obejmuje politykę bezpieczeństwa międzynarodowego i politykę obronną głównych państw europejskich, współpracę obronną i przemysłowo-obronną w Europie i w wymiarze transatlantyckim, w tym także w formatach dwustronnych i regionalnych oraz z uwzględnieniem roli UE w dziedzinie obronności (PESCO, EDF). Posiada stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych (Szkoła Główna Handlowa, praca nt. polityki przemysłowo-obronnej głównym producentów uzbrojenia w UE) oraz magistra stosunków międzynarodowych (Uniwersytet Warszawski, praca nt. cyberzagrożeń). Zna biegle j. angielski i niemiecki.

Generał dywizji Stephan Willer jest zastępcą dyrektora Departamentu Polityki Bezpieczeństwa w Federalnym Ministerstwie Obrony.

Członek zarządu Niemiecko‑Polskiego Towarzystwa w Berlinie i emerytowany ambasador. Od 1990 roku aktywnie zaangażowany we współpracę polsko-niemiecką. Pełnił m.in. funkcję konsula generalnego w Gdańsku, radcy Ambasady Niemiec w Warszawie oraz współprzewodniczącego Polsko‑Niemieckiej Komisji Rządowej ds. Współpracy Regionalnej i Przygranicznej.

dr Aleksandra Burdziej – germanistka i literaturoznawczyni związana z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. Bada m.in. pamięć kulturową oraz sposoby reprezentowania doświadczeń XX wieku w literaturze i kulturze współczesnej. Łączy pracę akademicką z działalnością społeczną i ekspercką; jest prezeską Zarządu Krajowego Związku Towarzystw Polsko-Niemieckich i inicjatorką licznych projektów dialogu polsko-niemieckiego.

Sandra Ewers – pracowniczka Referatu ds. Wsparcia Pozaszkolnej Wymiany Młodzieży w Polsko-Niemieckiej Współpracy Młodzieży, gdzie odpowiada m.in. za projekty wymiany sportowej. Od czasów studiów aktywnie angażuje się w rozwój współpracy polsko-niemieckiej w obszarze wymiany młodzieży oraz w liczne inicjatywy kulturalne i społeczne.

Agnieszka Filipiak jest przewodniczącą Towarzystwa Polsko‑Niemieckiego w Poznaniu. Od trzech lat organizuje w Poznaniu spotkania, projekty pamięci oraz wydarzenia kulturalne (m.in. koncerty chórów z Niemiec). Wspiera współpracę polsko‑niemiecką w Wielkopolsce poprzez sieciowanie organizacji i inicjatywy wydawnicze; podczas Forum Polsko‑Niemieckim przedstawi perspektywę miast partnerskich.

Jakub Garsta jest germanistą, nauczycielem, wykładowcą akademickim i tłumaczem, z niemal 20‑letnim doświadczeniem w polsko‑niemieckiej pracy edukacyjnej oraz w działaniach na rzecz spotkań i wymiany. Koordynuje polsko‑niemieckie projekty dotyczące edukacji demokratycznej, historii najnowszej, odwagi cywilnej oraz zaangażowania społecznego. Jego główne obszary pracy to edukacja międzykulturowa, kultura pamięci oraz dialog społeczny i religijny między Polską a Niemcami.

Członkini zarządu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, członkini kierownictwa Zentrum Liberale Moderne, think tanku działającego w obszarze edukacji obywatelskiej i współpracy międzynarodowej. Pracowała m.in. jako ekspertka i kierowniczka biura rzecznika ds. polityki europejskiej frakcji Bündnis90/Die Grünen w Bundestagu, współpracowała z Niemieckim Towarzystwem Polityki Zagranicznej (DGAP) i Uniwersytetem Europejskim Viadrina, ostatnio kierowała warszawskim biurem Fundacji im. Heinricha Bölla.

Simona Koß jest przewodniczącą Federalnego Związku Towarzystw Niemiecko-Polskich oraz honorową burmistrzynią gminy Prötzel. Jako pedagożka i radczyni szkolna koncentruje się na edukacji, partycypacji społecznej i rozwoju lokalnym. Jej zaangażowanie na rzecz porozumienia polsko‑niemieckiego łączy praktykę samorządową z dialogiem transgranicznym i współpracą europejską.

Filolog polski, pracowała 5 lat w liceum. Od 29 lat prowadzi Jednostkę Centralną PNWM w polskiej części Euroregionu Pomerania w Szczecinie, wspierając partnerstwa szkolne i pozaszkolne. Realizuje projekty własne Stowarzyszenia Gmin Polskich Euroregionu Pomerania, min. dot. utworzenia Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej w Euroregionie Pomerania czy nauki języka sąsiada dla dzieci przedszkolnych.  Ponadto od 25 lat koordynuje współpracę Euroregionu Pomerania z Bayerischer Jugendring.

Joanna Krawczyk jest dyrektorką zarządzającą CORRECTIV.Europe — europejskiego oddziału CORRECTIV, niemieckiej organizacji medialnej działającej w interesie publicznym, specjalizującej się w dziennikarstwie śledczym, edukacji medialnej i technologii.

Joanna od wielu lat angażuje się w obszarze dziennikarstwa międzynarodowego i współpracy transgranicznej, odporności społeczeństw na dezinformację oraz budowania europejskich sieci dziennikarskich. Wcześniej była m.in. wicedyrektorką w German Marshall Fund of the United States, gdzie odpowiadała za programy rozwoju mediów w CEE, dyrektorką ds. Partnerstw w „Gazecie Wyborczej”, gdzie stworzyła fundację oraz pierwsze w Polsce programy wsparcia dla mediów śledczych i lokalnych, a także współtworzyła i kierowała Ukrainian Media Fund.

W ramach Forum Polsko-Niemieckiego wnosi przede wszystkim perspektywę dotyczącą mediów, debaty publicznej i dialogu społecznego, ze szczególnym uwzględnieniem dezinformacji, odporności informacyjnej oraz roli (lokalnego) dziennikarstwa w budowaniu zaufania społecznego.

Kierowniczka działu komunikacji i współpracy strategicznej w Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego. Od wielu lat działa na rzecz współpracy polsko-niemieckiej. Fundacja „Krzyżowa” prowadzi największy w Polsce Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży. Każdego roku spotyka się tutaj około 16 000 osób, głównie młodych ludzi z Polski, Niemiec, Ukrainy i innych krajów Europy.

Marcin Przybysz – adwokat, wykładowca akademicki i ekspert ds. polityki społecznej. Doktorat uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, ukończył również studia LL.M. na Uniwersytecie w Rostocku. Referent w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Specjalizuje się w prawie państwowym (konstytucyjnym) i międzynarodowym publicznym, bezpieczeństwie wewnętrznym, ochronie ludności, współpracy polsko-niemieckiej i cywilno-wojskowej oraz zarządzaniu kryzysowym. Ekspert Grupy Kopernika przy Niemieckim Instytucie Spraw Polskich (DPI), kierownik sekretariatu Polsko-Niemieckiej Rządowej Grupy Roboczej ds. Ochrony Przeciwpożarowej i Zapobiegania Katastrofom. Pochodzi ze Szczecina; w swojej pracy łączy administrację publiczną z nauką oraz zaangażowaniem obywatelskim.

Od 2007 roku inicjuje i organizuje festiwale, wystawy, konferencje oraz inne wydarzenia w polsko-niemieckim regionie przygranicznym, kierując je do różnorodnych odbiorców. Dzięki szerokiej tematyce działań i doskonałemu wyczuciu potencjału subkultur, Spatz nawiązał relacje partnerskie, które trwają już od ponad dekady – ich owocem są m.in. festiwal książki obrazkowej oraz Pociąg do kultury (Kulturzug).

Dyrektor Instytutu Leibniza ds. Mediów Edukacyjnych | Instytutu im. Georga Eckerta i profesor historycznych i porównawczych badań edukacyjnych na Uniwersytecie Technicznym w Brunszwiku. Pracował w różnych instytucjach akademickich i był profesorem wizytującym w Sydney, Umeå, Tokio i Seulu. Pracuje jako ekspert ds. podręczników dla wielu organizacji międzynarodowych i kieruje pracą dwu- i wielostronnych komisji podręcznikowych w Europie. Jego zainteresowania badawcze obejmują globalną historię współczesnej edukacji, międzynarodową politykę edukacyjną, studia nad programami nauczania i rozwój podręczników. Opublikował na ten temat ok. 20 książek i 200 artykułów naukowych, w tym The Palgrave Handbook of Textbook Studies (2018). W latach 2012-2015 był przewodniczącym ISCHE.

Profesor nauk humanistycznych, specjalizuje się w historii historiografii i dydaktyce historii; badaczka pamięci i historii rodzinnych, zatrudniona na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 2008 w Radzie Ekspertów podręcznika polsko-niemieckiego, od 2010 członkini Prezydium Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej, od 2020 Współprzewodnicząca Komisji. Od 2024 członkini Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Uczestniczka i współorganizatorka projektów edukacyjnych, ostatnio Cyfrowa Szkoła Wielkopolska, edycja 2020 oraz 2030.

Historyk i dydaktyk, dyrektor Centrum Badań Historycznych w Berlinie PAN oraz profesor UWM w Olsztynie. Odbył staże m.in. w King’s College w Londynie oraz wykładał jako profesor wizytujący na University of Wisconsin w Madison i Uniwersytecie w Moguncji. W latach 2005–2010 pracownik Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie. Współtwórca wystaw stałych Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz Muzeum Historii Polski. W latach 2012–2022 polski koordynator naukowy prac nad polsko-niemiecką serią podręcznika do nauki historii „Europa. Nasza historia”.

Historyczka i dydaktyczka historii. Pracuje na Uniwersytecie im. Georga Augusta w Getyndze i bada relacje polsko-niemieckie oraz polsko-skandynawskie, a także historię wizualną. Stopień doktora uzyskała na podstawie rozprawy poświęconej przedstawianiu w mediach edukacyjnych społeczeństw okupacyjnych w okupowanej Polsce w latach 1939–1945. W swoim obecnym projekcie habilitacyjnym bada procesy demokratyzacji w społeczeństwie polskim na przełomie XIX i XX w. Od 2020 r. jest członkinią prezydium Wspólnej Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej Historyków i Geografów.

Dr Dominik Pick – historyk, kulturoznawca, sekretarz naukowy Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej Historyków i Geografów, adiunkt na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, kierownik Studiów o Polsce, wspólnego kierunku UAM i Europa-Universität Viadrina

Pracownik naukowy w Instytucie Leibniza ds. mediów edukacyjnych | Instytut im. Georga Eckerta, gdzie m.in. koordynuje projekt European Forum for Reconciliation and Cooperation in History and Social Sciences Education (EFREC) a także prowadzi zajęcia z zakresu historii nowożytnej i najnowszej oraz jej dydaktyki w Instytucie Historii Uniwersytetu Technicznego w Brunszwiku. W ramach Observatory on History Teaching in Europe powołanej przy Radzie Europy koordynował powstanie raportu pt. „Economic Crises in History Teaching”.

Pracownik naukowy Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk i wykładowca Uniwersytetu Civitas w Warszawie. Zajmuje się historiografiami, ideologiami narodowymi i politykami pamięci krajów Europy Środkowo-Wschodniej z największym udziałem Ukrainy, badacz relacji polsko-ukraińskich w przeszłości i obecnie, od 2025 r. kierownik projektu badawczego pt. „Nauczanie wielonarodowej historii: Niemcy – Polska – Ukraina Wspólne projekty podręcznikowe w kontekście przemian społecznych po inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 r.”

Historyk i nauczyciel w Campus Oberbarnimschulen w Eberswalde. Jest współdyrektorem Institut für Caucasica-, Tatarica- und Turkestan-Studien (ICATAT) oraz członkiem Teachers Advisory Council Fortunoff Archive for Holocaust Testimonies na Uniwersytecie Yale oraz Grupy Roboczej Nauczycielek i Nauczycieli przy Wspólnej Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej Historyków i Geografów. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na transnarodowej historii Europy Środkowo-Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem procesów powiązań i kształtowania się pograniczy między Bałtykiem, Morzem Czarnym a strefami stepowymi. Szczególne miejsce w jego badaniach zajmuje historia społeczności muzułmańskich w Europie, zwłaszcza Tatarów, a także zagadnienia hybrydyczności kulturowej, kształtowania tożsamości oraz transferu kulturowego w kontekstach przednowoczesnych i nowoczesnych. Obok działalności naukowej intensywnie angażuje się w edukację historyczno-obywatelską, zwłaszcza w projekty polsko-niemieckie, rozwój wieloperspektywicznych form nauczania oraz łączenie badań naukowych, szkoły i upowszechniania historii w przestrzeni publicznej.

Historyk, pedagog i literaturoznawca. Od 2013 r. jest pracownikiem naukowym Instytutu Leibniza ds. Mediów Edukacyjnych | Instytutu im. Georga Eckerta, gdzie jako sekretarz naukowy po stronie niemieckiej koordynuje prace Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej oraz projekt bilateralnego podręcznika „Europa. Nasza historia”, a od 2021 r. opiekuje się pracami Niemiecko-Czeskiej Komisji Podręcznikowej.

Ur. 1991, autor esejów, wierszy oraz dwóch powieści „Park” i „Die Prozesse”. www.mariusgoldhorn.com

Urodzona w 1974 roku w Tel Awiwie, dorastała w Berlinie Zachodnim. Studiowała dziennikarstwo oraz teatrologię i muzykologię w Berlinie. Oprócz licznych audycji i materiałów przygotowywanych dla niemieckiej telewizji publicznej ARD od 30 lat prowadzi magazyny poświęcone kulturze, literaturze i sprawom społecznym. Poza regularnymi audycjami radiowymi na żywo prowadzi koncerty, spotkania autorskie i konferencje, a także wydarzenia organizowane przez instytucje kultury i festiwale.
Jesienią 2022 roku w wydawnictwie Diogenes ukazał się jej literacki debiut „Isidor”, który trafił na listę bestsellerów tygodnika Der Spiegel, został przetłumaczony na kilka języków i doczekał się adaptacji teatralnej wystawianej w wiedeńskim Burgtheater.

Ur. 1984 r., autor powieści „Prawdziwa historia Jeffreya Watersa i jego ojców” (wydawnictwo Czarne), za którą otrzymał Paszport Polityki, Nagrodę Literacką m.st. Warszawy, tytuł Odkrycie Empiku i polsko-niemiecką nagrodę JOSEPHA. Nominowany do Nagrody Literackiej Nike. W maju ukaże się jego książka poetycka „Wyprawa siedmiu zim przeciw krainie jazgarza” (wydawnictwo Warstwy), jesienią niemieckie tłumaczenie „Prawdziwej historii Jeffreya Watersa i jego ojców” (edition.fotoTAPETA). Mieszka w Warszawie.

Nina Andrzejewska jest prawniczką in-house z wieloletnim doświadczeniem w prawie gospodarczym. Specjalizuje się w ochronie danych oraz Legal Tech. Jest absolwentką kierunku prawo Unii Europejskiej i przyszłą mediatorką. W swojej działalności zawodowej i społecznej łączy nowoczesne technologie z zaangażowaniem na rzecz wzmacniania demokracji oraz rzeczowego dialogu ponad granicami.

Marcin Bubicz jest radcą prawnym z tytułem MBA. Od 2018 roku pełni funkcję radnego miasta Lublin i został wybrany jeszcze w trakcie studiów. Od 2025 roku jest rzecznikiem prasowym wojewody lubelskiego oraz jego pełnomocnikiem do spraw współpracy międzynarodowej. W 2019 roku pracował w Izbie Gmin brytyjskiego parlamentu.

Laura Christoph jest pracowniczką naukową i kierowniczką projektów w Instytucie Polityki Europejskiej (IEP). Studiowała nauki o komunikacji i politologię w Dreźnie oraz studia wschodnioeuropejskie i stosunki międzynarodowe w Monachium i Warszawie. W IEP koncentruje się na kwestiach rozszerzenia Unii Europejskiej, Partnerstwa Wschodniego oraz procesu akcesji Ukrainy do UE.

Sarah Eilingsfeld jest zastępczynią dyrektora oraz kierowniczką programową w Europejskiej Akademii w Berlinie. Od ponad 10 lat realizuje innowacyjne projekty edukacyjne w Niemczech, Europie i na świecie. Jej główne obszary zainteresowań obejmują równość, młodzież oraz demokracja uczestnicząca.

Lukas Ellermann jest referentem w berlińskim Departamencie Senacie ds. Gospodarki, Energii i Przedsiębiorstw, gdzie zajmuje się współpracą gospodarczą Berlina z Europą Wschodnią. Jego wykształcenie obejmuje stosunki międzynarodowe i politykę bezpieczeństwa oraz zarządzanie ze specjalizacją w zakresie zarządzania łańcuchem dostaw. Doświadczenie zawodowe zdobywał w instytucjach publicznych i prywatnych, w tym w Komisji Europejskiej, GIZ oraz Siemens AG.

Anne Flotho-Liersch jest zastępczynią dyrektora European Youth Parliament (EYP), jednej z największych europejskich sieci zajmujących się edukacją polityczną, dialogiem międzykulturowym oraz wymianą między młodymi ludźmi. Odpowiada za działania sieci dotyczące klimatu i zrównoważonego rozwoju, kieruje inicjatywami związanymi z budowaniem potencjału organizacyjnego oraz zajmuje się rozwojem metodologicznym i analizą wpływu działań. Koordynuje również sieć absolwentów. Studiowała w Maastricht, Wiedniu i Wrocławiu. Przed dołączeniem do EYP w 2022 roku pracowała w think tanku.

jest dyrektorką i członkinią zarządu Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana. Od 20 lat zawodowo związana jest z sektorem społeczeństwa obywatelskiego. Przez wiele lat koordynowała krajowe i międzynarodowe projekty z zakresu integracji europejskiej oraz komunikacji polityki europejskiej. Jest trenerką i autorką programów dotyczących edukacji obywatelskiej i współpracy międzynarodowej, a także angażuje się w reprezentowanie interesów krajowych i europejskich sieci społeczeństwa obywatelskiego.

Kevin Hanschke, ur. w 1995 roku w Jenie, jest menedżerem kultury i publicystą, współpracującym m.in. z Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), Stiftung Preußischer Kulturbesitz, Klassik Stiftung Weimar oraz Busch-Reisinger Museum. Zajmuje się życiem kulturalnym w Niemczech Wschodnich i Europie Środkowo-Wschodniej, a także sztuką i teatrem. Studiował politologię i politykę kulturalną w Berlinie, Warszawie i Paryżu. W Kunststiftung Sachsen-Anhalt pełnił funkcję kierownika ds. debaty publicznej. Obecnie pracuje w obszarze międzynarodowej polityki kulturalnej w niemieckim ministerstwie kultury.

Michał Kołakowski jest urzędnikiem w Ministerstwie Rozwoju Gospodarczego i Technologii. Specjalizuje się w polityce europejskiej, przemysłowej i morskiej.

Zuzanna Lebelt jest absolwentką kierunku animacja na Nottingham Trent University i obecnie studiuje europeistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Szczególnie interesuje się tym, w jaki sposób media cyfrowe i storytelling mogą wspierać dialog międzynarodowy, przełamywać bariery kulturowe oraz wzmacniać integrację europejską.

Aleksandra Leks działa w obszarze społeczeństwa obywatelskiego, komunikacji i współpracy europejskiej. W GFPS-Polska koordynuje projekty i partnerstwa w ramach polsko-niemieckiej wymiany akademickiej i kulturalnej. W organizacji „o.zachodzie” zajmuje się komunikacją i fundraisingiem, a jej zainteresowania obejmują dziennikarstwo, zaangażowanie obywatelskie oraz relacje polsko-niemieckie.

Krzysztof Markowski jest studentem studiów magisterskich na kierunku bezpieczeństwo międzynarodowe i dyplomacja w Akademii Wojskowej w Warszawie, specjalizującym się w bezpieczeństwie wewnętrznym UE i współpracy transgranicznej.
Jako były wolontariusz Europejskiego Korpusu Solidarności w Berlinie łączy doświadczenie zdobyte w Ministerstwie Obrony Narodowej oraz Fundacji Heinricha Bölla ze szczególnym zainteresowaniem współpracą instytucjonalną między Frontexem, EUAA i DG HOME.

Trang Nguyen pracuje w Landesnetzwerk Bürgerengagement Berlin, gdzie współorganizuje bezpłatne szkolenia dla osób zaangażowanych społecznie i wzmacnia zaangażowanie obywatelskie. W tym kontekście poznała również Europejską Akademię w Berlinie i pogłębiła swoje zainteresowanie międzynarodową wymianą oraz formatami dialogu. Szczególnie interesuje ją łączenie ludzi o różnych perspektywach i umożliwianie im wzajemnej nauki.

Phillip Rothe pracuje obecnie w berlińskim Urzędzie Senatu ds. Edukacji nad wspieraniem mobilności europejskiej w berlińskich szkołach. Wcześniej pracował w think tankach zajmujących się odpornością demokratyczną, dezinformacją oraz Europą Środkowo-Wschodnią i Bałkanami Zachodnimi. Wieloletnie kontakty z polskim środowiskiem kulturalnym, semestr zagraniczny w Warszawie oraz nauka języka polskiego trwale ukształtowały jego spojrzenie na Polskę.

Christina Schneider ukończyła studia magisterskie z nauk politycznych ze specjalizacją w stosunkach międzynarodowych na Uniwersytecie w Poczdamie. W pracy zawodowej zajmuje się przede wszystkim stosunkami dwustronnymi w dziedzinie współpracy młodzieżowej oraz zaangażowaniem młodego społeczeństwa obywatelskiego w Europie na rzecz demokracji, praw człowieka i praworządności. Jako wolontariuszka działa na rzecz spójności społecznej w swojej dzielnicy.

Kris Schneider jest wolontariuszem Europejskiego Korpusu Solidarności w Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana w Warszawie. Prowadzi warsztaty na tematy europejskie dla uczniów w szkołach na terenie całej Polski. Ma 23 lata, pochodzi z Berlina oraz posiada tytuł licencjata z nauk politycznych i tytuł magistra studiów europejskich.

Lara Scholz studiowała politologię i nauki o zrównoważonym rozwoju w Lüneburgu, a niedawno odbyła staż w Fundacji Konrada Adenauera w Polsce. Jesienią planuje rozpocząć studia magisterskie z zakresu studiów nad Europą Wschodnią na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie. Ponadto angażuje się politycznie i szczególnie interesuje się kwestiami bezpieczeństwa oraz polityką Europy Środkowej i Wschodniej.

Farzanah Shafii jest asystentką naukową w Towarzystwie im. Maxa Plancka i wspiera programy wspierające młodych naukowców na początku kariery. Studiowała politologię i socjologię na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium oraz stosunki międzynarodowe i dyplomację na Uniwersytecie w Trewirze. Jej główne obszary zainteresowań obejmują politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, badania nad pokojem i konfliktami, a także kwestie płci, feministycznej polityki zagranicznej i odporności demokratycznej.

Szmo Kacprzak jest absolwentem Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego i studentem Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Jest członkiem zarządu Fundacji Przyjaciół Młodzieżowego Strajku Klimatycznego oraz członkiem Rady Krajowej Partii Razem. Działa zawodowo, aktywistycznie i politycznie na rzecz sprawiedliwości klimatycznej i społecznej oraz partycypacji młodych ludzi.

Hannah Voß studiowała socjologię i historię na Uniwersytecie w Konstancji oraz na Uniwersytecie w Tartu w Estonii, a tytuł magistra studiów socjokulturowych uzyskała na Uniwersytecie Europejskim Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Od stycznia 2024 roku pracuje jako kierowniczka projektów w Fundacji Freya von Moltke na rzecz Neue Kreisau, gdzie odpowiada za projekty edukacyjne dotyczące historii cywilnego oporu przeciwko nazizmowi oraz pojednania niemiecko-polskiego.

Anna Walczak zajmuje się prawem UE, praworządnością i demokracją. Pracuje jako redaktorka w EU Law Live oraz jest współzałożycielką fundacji Our Rule of Law, dwukrotnie uznanej za krajowego laureata Nagrody Młodzieżowej im. Karola Wielkiego. Jest absolwentką prawa europejskiego na Uniwersytecie w Lejdzie, była stażystką w Komisji Europejskiej.

Marcin Wierzbowski jest na początku kariery zawodowej i posiada pierwsze doświadczenie. Relacje między Polską i Niemcami zgłębiał poprzez udział w wymianach młodzieżowych, studia z zakresu stosunków międzynarodowych oraz nauk społeczno-kulturowych, a także pracę jako asystent naukowy w różnych instytucjach badawczych. Obecnie pracuje jako specjalista ds. prognozowania i angażuje się w różne projekty, w tym inicjatywy polsko-niemieckie.

Adiunkt na Wydziale Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Przewodnicząca Rady Ośrodka Studiów Wschodnich. Fellow Kolegium Europy Wschodniej (KEW) w programie „Protecting European Values”. Bada politykę współczesnej Rosji oraz bezpieczeństwa Izraela. Autorka książek (m.in. „Rosja w XXI wieku: gracz światowy czy koniec gry?” WAiP 2009; „Izrael 2020: skazany na sukces?” Poltext 2014), a także publicystka portalu Nowa Europa Wschodnia oraz Polityka.

Cathryn Clüver Ashbrook to niemiecko-amerykańska analityczka gospodarcza i polityczna. Była dyrektorką i prezeską Deutsche Gesellschaft für Auswärtige Politik, a obecnie pełni funkcję Senior Advisor w programie „Zrównoważona Gospodarka Rynkowa” fundacji Bertelsmann Stiftung, gdzie kieruje obszarem badań dotyczącym bezpieczeństwa gospodarczego i odporności międzysektorowej.
Przez ponad dziesięć lat kierowała trzema dużymi inicjatywami badawczymi w Belfer Center for Science and International Affairs przy Harvard Kennedy School, w tym współtworzonymi przez siebie projektami „Future of Diplomacy Project” oraz programem badawczym poświęconym transatlantyckim kwestiom bezpieczeństwa i handlu. Wcześniej była członkinią zarządu European Policy Centre oraz pracowała jako doradczyni strategiczna w Roland Berger w Szanghaju, Pekinie, Hamburgu i Paryżu.
Karierę zawodową rozpoczęła jako dziennikarka telewizyjna w CNN International w Atlancie i Londynie. Jest stypendystką programów Eisenhowera i Trumana oraz działa w wielu organizacjach non profit w Europie, m.in. w radzie powierniczej programu Arthur F. Burns Fellowship, radzie absolwentów Brown University, Radzie Strategicznej European Forum Alpbach oraz zarządzie Niemiecko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta.
Clüver Ashbrook studiowała na Brown University, London School of Economics and Political Science oraz Harvard Kennedy School i utrzymuje związki akademickie zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych.
W styczniu 2026 roku ukazała się jej pierwsza książka — bestseller tygodnika Der Spiegel pt. „Der Amerikanische Weckruf”, wydana przez Brandstätter Verlag.

Urodziła się w 1972 w Gliwicach, po maturze wyjechała na studia do Niemiec. Studiowała na Uniwersytecie w Heidelbergu i Dortmundzie – dziennikarstwo i nauki polityczne. Po stażu dziennikarskim w Deutsche Wells w połowie lat 90-tych pracowała jako wolna dziennikarka dla różnych niemieckich i polskich mediów. Jest laureatką różnych nagród, w tym Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej. Dziś kieruje działem polityki w Deutsche Welle. Jej hobby to podróży, kulinaria i Włochy, jak również historia i architektura.

Bartosz T. Wieliński – polski publicysta, politolog i dziennikarz „Gazety Wyborczej”.

Dr Gerlinde Niehus przez ponad 25 lat pracowała na różnych stanowiskach kierowniczych i menedżerskich w strukturach NATO oraz Komisji Europejskiej. Reformy na rzecz wzmacniania pokoju, bezpieczeństwa i demokracji stanowiły i nadal stanowią główny motyw jej działalności zawodowej. W latach 2019–2024 pełniła w Kwaterze Głównej NATO funkcję zastępczyni dyrektora ds. współpracy w zakresie bezpieczeństwa z państwami partnerskimi NATO. Wcześniej była redaktor naczelną NATO, kierując działem komunikacji i spraw publicznych, a następnie rozwijała relacje NATO ze społeczeństwem obywatelskim.
Gerlinde Niehus uzyskała stopień doktora w zakresie stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie w Münster. Obecnie pracuje jako niezależna ekspertka ds. NATO oraz międzynarodowej polityki bezpieczeństwa. Jest również współzałożycielką Brussels Freedom Hub.

Zajmuje się dyplomacją publiczną oraz kulturą, sztuką i architekturą Europy Środkowej. Dyrektor Muzeum Śląskiego w Katowicach, w latach 2018–2025 dyrektor programowy Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie.
Zasiada w Radzie Programowej Forum Polsko-Czeskiego przy Ministrze Spraw Zagranicznych RP. Współtworzy DILEMMA. The Mobile Academy of Dialogue zrzeszającą intelektualistów i artystów z Europy Środkowej, Bałkanów i Kaukazu. Jest członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa oraz Europejskiej Sieci Muzeów Historii Miejskiej przy Muzeum Historii Barcelony.

Dyrektorka Muzeum Śląskiego w Görlitz, historyczka sztuki i germanistka. Urodzona w Zielonej Górze (Grünberg), w latach 2001–2019 była związana z dzisiejszym Leibniz-Institut für Geschichte und Kultur des östlichen Europa (GWZO) przy Uniwersytecie w Lipsku. W 2021 roku objęła stanowisko dyrektorki Muzeum Śląskiego w Görlitz. Jest autorką i redaktorką licznych publikacji oraz tomów zbiorowych.

Prezes Fundacji Niemieckiego Muzeum Historycznego (Deutsches Historisches Museum, DHM) oraz wykładowcą Uniwersytetu w Lipsku. Wcześniej pełnił funkcję dyrektora Leo Baeck Institute w Londynie, Żydowskiego Muzeum we Frankfurcie nad Menem oraz Instytutu Fritza Bauera, a także kierował Instytutem Dubnowa ds. Historii i Kultury Żydowskiej przy Uniwersytecie w Lipsku.
W DHM realizuje międzynarodowy cykl naukowych sympozjów „Historyczna zdolność osądu” oraz kieruje działającą przy muzeum jednostką sztabową odpowiedzialną za utworzenie Centrum Dokumentacyjnego „II wojna światowa i niemiecka okupacja w Europie”.

Historyk, publicysta, menedżer kultury. Dyrektor Archiwum Głównego Akt Dawnych. W latach 80. działał w opozycji demokratycznej. Był współtwórcą i dyrektorem Muzeum Historii Polski (2006-2024). Publikował m.in. w „Polityce Polskiej”, „Życiu”, „Kwartalniku Konserwatywnym”, „Rzeczpospolitej”, „Więzi”, „Nowych Książkach”, „IWM Post”. Współautor m.in. książek „Pamięć i odpowiedzialność” (2005) oraz „Państwowiec w muzeum” (2025).

Dyrektor Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich w Darmstadt. Historyk i kulturoznawca, tłumacz, profesor honorowy na Politechnice w Darmstadt (TU Darmstadt). Zajmuje się obserwacją życia politycznego i kulturalnego w Polsce. W swoich badaniach koncentruje się na historii i współczesności Polski oraz relacjach polsko-niemieckich, a także na problematyce mniejszości, dziejach Gdańska oraz zagadnieniach związanych z muzyką, literaturą, narodem i społeczeństwem.

Historyk, profesor w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, w latach 2008-2017 twórca i pierwszy dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku; opublikował wiele książek na temat historii XX wieku, a także współczesnych sporów o przeszłość, m.in. Muzeum (2017, wydanie niemieckie: Der umkämpfte Krieg. Das Museum des Zweiten Weltkriegs in Danzig. Entstehung und Streit, 2018), Wina, kara, polityka. Rozliczenia ze zbrodniami II wojny światowej (2021; współautor: A. Paczkowski), Narodowy komunizm po polsku. „Partyzanci” Moczara (2025).

Semiotyk, profesor w Instytucie Kultury Polskiej UW. Zajmuje się historią kultury, pamięcią zbiorową oraz rolą opowieści w budowaniu wspólnot i podejmowaniu decyzji. Autor kilkudziesięciu artykułów naukowych oraz 7 monografii. Stały współpracownik „Tygodnika Powszechnego”, publikował też m.in. w „Więzi”, „Znaku”, „Polityce” czy „Gazecie wyborczej”. Prowadzi blog mitologiawspolczesna.pl. Od września 2024 kieruje Muzeum Historii Polski.

Zajmuje się historią zbrodni narodowosocjalistycznych w Niemczech oraz na okupowanych ziemiach polskich. Pracował w różnych instytucjach, m.in. w Instytucie Historii Współczesnej w Monachium i Berlinie (Institut für Zeitgeschichte München-Berlin), w Głównym Archiwum Państwowym Hesji w Wiesbaden oraz w Fundacji Saksońskie Miejsca Pamięci (Stiftung Sächsische Gedenkstätten). Od marca 2023 roku jest pracownikiem naukowym Fundacji Pomnik Pomordowanych Żydów Europy w Berlinie. Jest autorem licznych publikacji poświęconych narodowosocjalistycznym zbrodniom „eutanazji”, dezercjom podczas II wojny światowej oraz wybranym aspektom kultury pamięci w przestrzeniach wirtualnych.

Profesor nauk o kulturze, zajmująca się badaniami nad kulturami pamięci w Niemczech i w Polsce. Od 2024 roku dyrektorka Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie. Wcześniej pracowała m.in. na Uniwersytecie Łódzkim, w Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie oraz na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji. Ostatnio opublikowała książkę „Microhistories of Memory. Remediating the Holocaust by Bullets in Post-War West Germany” (Nowy Jork – Oksford 2023).

Studiował historię sztuki, germanistykę oraz filozofię w Kolonii, Hamburgu i Warszawie.
Po pracy m.in. w Museumslandschaft Hessen Kassel oraz w Städel Museum we Frankfurcie nad Menem, od 2016 roku pełni funkcję dyrektora ds. wystaw Fundacji Dom Historii Republiki Federalnej Niemiec (Stiftung Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland).

Dyrektor Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości. Absolwent Uniwersytetu Poznańskiego, politolog menadżer kultury, promotor historii, wieloletni, były dziennikarz radiowy i telewizyjny, związany z Polskim Radiem i Telewizją Polską. Menadżer i organizator wielu przedsięwzięć związanych z pamięcią historyczną, twórca scenariuszy inscenizacji oraz koordynator dużych wydarzeń masowych propagujących historię Polski. Jako pełnomocnik wojewody wielkopolskiego, odpowiadał za przygotowanie i zorganizowanie obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości oraz 100. rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego. Wcześniej, w 2016 roku Koordynator centralnych obchodów 1050-lecia Chrztu Polski reprezentujący stronę kościelną. Członek Rady Społecznej przy Metropolicie Poznańskim abp Zbigniew Zielińskim. Od lutego 2020 roku dyrektor Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości oraz inicjator budowy nowej siedziby Muzeum Powstania Wielkopolskiego, która rozpoczęła się w lutym 2024 roku. Jeden z głównych inicjatorów ustanowienia w 2021 roku nowego święta państwowego – Narodowego Dnia Zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego 1918-1919.

Badacz antysowieckiego i antyniemieckiego oporu w Europie w XX w. zajmujący się też studiami nad polityką pamięci. Autor m.in. książek: Za pierwszego Sowieta. Polska konspiracja na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej (wrzesień 1939-czerwiec 1941); Leśni Bracia. Podziemie antykomunistyczne na Litwie. Łotwie i w Estonii. 1944-1956; Niezłomni czy realiści? Polskie podziemie antykomunistyczne bez patosu (współautor S. Poleszak). Pomysłodawca i redaktor naczelny „Atlasu polskiego podziemia niepodległościowego 1944-1956, współtwórca wystawy i dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Historyk; w 2008 roku rozpoczął pracę w Ruhr Museum, gdzie jako wolontariusz współtworzył nową wystawę stałą na terenie wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO kompleksu Zollverein. W kolejnych latach uczestniczył w realizacji licznych projektów wystawienniczych muzeum. Po obronie rozprawy doktorskiej poświęconej przemysłowcowi hutniczemu Ernstowi Poensgenowi (2021) od 2022 roku pracuje w Ruhr Museum jako kurator ds. historii przemysłu i historii najnowszej.

Dyplomatka i urzędniczka służby cywilnej. Absolwentka socjologii i stosunków międzynarodowych oraz Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (2004-2006). Od 2006 r. pracuje w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, m.in. w Ambasadzie RP w Lublanie oraz Londynie. Od grudnia 2023 r. kieruje pracami Departamentu Polityki Europejskiej odpowiadając m.in. za współpracę polityczną polsko-niemiecką.

Adiunkt na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, współtwórca Europejskiego Centrum Badań Ustrojowych, gdzie zajmuje się problematyką autonomii strategicznej, suwerenności i europejskim porządkiem ustrojowym.

Kierownik Centrum ds. Europy Wschodniej, Rosji i Azji Centralnej w Niemieckiej Radzie ds. Polityki Zagranicznej (Deutsche Gesellschaft für Auswärtige Politik e.V.).
Wcześniej był dyrektorem biura Fundacji Heinricha Bölla na Kaukazie Południowym w Tbilisi (2019–2021). Przedtem w DGAP pełnił funkcję kierownika Centrum Roberta Boscha ds. Europy Środkowo-Wschodniej, Rosji i Azji Centralnej (2017–2019), a także kierownika programu ds. Europy Wschodniej, Rosji i Azji Centralnej oraz starszego eksperta (Senior Policy Fellow) w zespole Wider Europe Europejskiej Rady Spraw Zagranicznych (European Council on Foreign Relations) (2013–2014). Wielokrotnie uczestniczył jako obserwator wyborów w krajach postsowieckich z ramienia OBWE oraz Unii Europejskiej. Jako fellow Transatlantic Academy w Waszyngtonie (2015–2016) zajmował się problematyką rosyjskiej dezinformacji.
Stefan Meister uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy pt. „Transformacja rosyjskiego systemu nauki i szkolnictwa wyższego” (2007). Studiował politologię oraz historię Europy Wschodniej na uniwersytetach w Jenie, Lipsku i Niżnym Nowogrodzie. Jako współautor opublikował książki „The Eastern Question” (2016), „The Eastern Voices” (2017) oraz „The Russia File” (2018), wszystkie nakładem Brookings Press. W 2019 roku był współredaktorem książki „Geo-politics and Security. A New Strategy for the South Caucasus”.

Kierowniczka Centrum Europejskiego im. Alfreda von Oppenheima w Niemieckiej Radzie ds. Polityki Zagranicznej (Deutsche Gesellschaft für Auswärtige Politik e.V.).

Dyrektor Departamentu Polityki Europejskiej i Geoekonomii w Federalnym Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Rafał Bartek jest przedstawicielem samorządu oraz przewodniczącym Związku Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno-Kulturalnych w Polsce. Od wielu lat angażuje się na rzecz mniejszości niemieckiej w Polsce, m.in. jako przewodniczący Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Niemców na Śląsku Opolskim oraz jako przewodniczący sejmiku województwa opolskiego.

Anja Geissel pracuje od ponad 25 lat w Instytucie Goethego od ponad 25 łat Obecnie Dyrektorka Działu Językowego
w Instytucie Goethego w Warszawie. W latach 1997–1999 pracowała jako nauczycielka języka niemieckiego w Kolegium Nauczycielskim Języka Niemieckiego w Jeleniej Górze.

Dr Agnieszka Korman jest związana z sektorem edukacji i aktywnie działa na rzecz promocji języka polskiego oraz polsko-niemieckiej współpracy edukacyjnej. W swojej działalności łączy specjalistyczną wiedzę z praktycznym doświadczeniem zdobytym w pracy szkolnej.

Arkadiusz Łuba jest literaturoznawcą i kulturoznawcą, publicystą oraz ekspertem w zakresie języka polskiego, edukacji i pośrednictwa kulturowego. Działa aktywnie w polsko-niemieckich środowiskach edukacyjnych i kulturalnych, a jako ekspert zewnętrzny Instytutu Rozwoju Języka Polskiego wnosi specjalistyczną wiedzę dotyczącą promocji języka polskiego za granicą.

Dr Erik Malchow jest kulturoznawcą oraz kierownikiem ds. komunikacji w KoKoPol. Działa na styku polsko-niemieckiej współpracy edukacyjnej, kulturalnej i komunikacyjnej oraz współtworzy kampanię „Polski ist cool”, której celem jest wzmacnianie pozycji języka polskiego w Niemczech.

Dr Magdalena Telus jest polonistką, slawistką i germanistką. Jako kierowniczka naukowa KoKoPol zajmuje się przede wszystkim językiem polskim w Niemczech oraz językiem polskim jako językiem odziedziczonym.

absolwentka studiów z zakresu kulturoznawstwa i translatoryki we Frankfurcie nad Odrą i w Poznaniu. Doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w Instytucie ds. Współpracy z Zagranicą (ifa), pracując przy Mniejszości Niemieckiej w Opolu. Urodzona w Gdańsku, wychowana w Niemczech Zachodnich, a obecnie mieszkająca we Wschodnich, postrzega siebie jako człowieka pogranicza – osobę, która łączy światy i przekracza granice, dosłownie i w przenośni. Z tą samą energią towarzyszy również Pociągowi do Kultury Berlin-Wrocław, gdzie w czasie wolnym pełni rolę moderatorki. Od 2016 roku koordynatorka projektów w berlińskim biurze Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Arkadiusz Szczepański – z wykształcenia kulturoznawca, studiował kultury Europy Środkowej i Wschodniej na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Zajmuje się tematyką polsko-niemiecką, historią, pamięcią i społeczeństwami Europy Środkowo-Wschodniej.
Dawniej kierownik biura Federalnego Związku Towarzystw Niemiecko-Polskich, tłumacz oraz redaktor naczelny portalu FORUM DIALOGU. Doświadczenie zawodowe zdobywał także jako asystent posła do Bundestagu, gdzie zajmował się polityką zagraniczną, ze szczególnym uwzględnieniem Europy Środkowej i Wschodniej.
Pochodzi z Gdańska i od dzieciństwa mieszka w Berlinie. Od września 2025 roku koordynator projektów w berlińskim biurze Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.