Para stoi w otoczeniu wiatraków poruszanych
powiewem wiatru. Zdumione na widoku unoszącego się do góry pióra
dziewczę szeroko otwiera oczy spoglądając na towarzysza pytającym wzrokiem.
Uśmiech chłopca jest jedyną odpowiedzią.
Ostatni spektakl w ramach Drama Festiwal, przeglądu współczesnej
dramaturgii niemieckiej, który odbył się w Zielonej Górze w dniach
24-30.03.2014r. dedykowany był najmłodszym widzom.
Piccolo Theater Cottbus w dwuosobowej reprezentacji aktorskiej Marii
Schneider i Dennisa Katzmanna pokazał niewiarygodny kunszt współczesnej
pantomimy. Mimo że teatr kieruje swoje przedstawienie do najmłodszych, od roku
do czterech lat, i dorośli mogli nabyć unikatowe umiejętności. Na przykład, jak
najprościej przedstawić wiatr za pomocą gestów?
Szszsz…
Teatralna gra dwójki młodych aktorów stanowiła niemą ilustrację
jednego z czterech żywiołów – powietrza. Z perspektywy obserwatora nie lada
wyzwaniem wydaje się przekazywanie obrazów bez użycia regularnych dialogów.
Wietrzny pokaz odbył się przy wykorzystaniu niezliczonej ilości póz i
rekwizytów. Świst, szum, szmer… Przedstawianie odgłosów wiatru gestami i
ruchami dwojga aktorów było subtelne i pełne wdzięku. Lekkość poruszania się na
scenie Marii Schneider, niemal unoszącej się w powietrzu w zwiewnej sukience w
kolorze nieba, znakomicie wpasowała się w łagodny ton spektaklu. Aktorzy sięgnęli
po balony, gwizdki, piórka i wiele innych rekwizytów, a każdy ich ruch
symbolizował inne emocje. Była radość, zdumienie, niekiedy lęk. Wyrazista
gestykulacja, komiczne miny, kostiumy, połączenie elementów tańca, akrobatyki i
gry aktorskiej, wszystko świetnie ze sobą skomponowane.
Sztuka podzielona została na dwie części, dzięki czemu dzieci mogły
być zarówno obserwatorami, jak i uczestnikami spektaklu. Pierwsze 20 minut
inscenizacji stanowiła metoda oglądowa – w tej części dzieci przyglądały się
działaniom dwójki aktorów. Wówczas Maria i Denis odbywają podróż w
nieznane, w trakcie której poznają nieodkryte wcześniej dźwięki. Towarzyszą im
doznania, którymi dzielą się za pomocą mowy ciała, mimiki twarzy, komunikując
się między sobą bez użycia słów.
Kolejne 20 minut spektaklu to forma aktywizująca. Zaangażowanie dzieci
w fabułę spektaklu nie znało granic. Maluchy zaproszono na scenę, gdzie wcieliły się w role aktorów, samodzielnie
tworząc scenariusz sztuki teatralnej. Bawią się, skaczą, dotykają rekwizytów.
Magia sztuki poza słowami
Fabuła, choć nieskomplikowana, wymaga od małego widza niebywałego
zaangażowania intelektualnego. Hasło zabawy poprzez naukę sprawdza się tutaj w
całości. Sztuka poza słowami to solidny fundament do zdobywania nowych
umiejętności na etapie szkolnym, jeszcze przed wejściem na drogę konstruowania
własnego ‘ja’, budowania przyszłego miejsca w świecie i kreowania marzeń. Przez kilka chwil dzieci mogły zasmakować
sporej dawki wrażeń, którymi para aktorów dzieli się z nimi wraz z radością
odkrywania, nabywania nowych umiejętności i nauki. To celowe działanie
wspomagające rozwój, któremu najmłodsi widzowie łatwo i chętnie się poddają.
Wymaganie od nich wkładu wyobraźni, energii i wysiłku intelektualnego to pomysł
berlińskiej reżyserki, wcielony w życie przy pomocy psychologa dziecięcego
towarzyszącego przybyłym aktorom. Cel przedstawienia? Od najmłodszych lat
zaszczepić dzieciom miłość do kultury, teatru, zachwytu nad tym, co dookoła.
Wystąpienie Marii i Denisa pozostawia po sobie niedosyt. To celowy
zabieg – zachęta do podobnych zabaw z dziećmi w domowym zaciszu, w imię rozwoju
twórczego myślenia we wczesnym etapie ich życia. Sądząc po minach i reakcji
dzieci teatralną misję można uznać za wykonaną – wzbudzona chęć odkrywania,
podziwiania, rozkoszowania się tym, co dzieje się w przyrodzie. Wymagająca
sztuka pantomimy powinna znaleźć się w kalendarium życia każdego malucha.
Siedmiodniowy cykl spotkań Drama Festiwal to
kontynuacja 9. edycji Przeglądu Współczesnego
Dramatu REWIZJE.PL, który miał
miejsce w Teatrze Lubuskim pod kierownictwem Andrzeja Bucka w latach 1998-2007.
Alicja Hubala