Pandemia koronawirusa
to wielka tragedia dla ludzkości. Śmierć ponad pół miliona ludzi, prawie 16 mln
chorych, nadciągający kryzys gospodarczy. Jeden z twórców Teatru Węgajty śpiewa
,,Od II wojny nie byliśmy w takich opałach”. Jednak jak w czasie wojny
niektórzy ludzie zaskakują swoją niecodzienną odwagą, to tak w czasie pandemii
ujawniło się wiele pozytywnych postaw, które pomagają i dają nadzieje.
Owacje dla służby
zdrowia
Epidemia
koronawirusa ujawniła jak niedofinansowany i źle zorganizowany jest system
służby zdrowia na świecie. Braki w kadrze powodują, że lekarze i pielęgniarki
muszą pracować dzień i noc bez przerwy. I to w warunkach, które zagrażają ich
życiu i zdrowiu. Oni stanęli na wysokości zadania, ale państwa już nie. Nawet w
krajach najbardziej rozwiniętych brakowało środków ochronnych, maseczek czy
respiratorów. Wzbudziło to oburzenie zwykłych obywateli, które w naszym kraju przekształciło
się w niezwykle popularną akcje charytatywną – Hot16challenge2.
Polegała ona na tym, aby napisać i zaśpiewać 16-wersowy tekst w celu promocji
zbiórki pieniędzy na sprzęt medyczny dla polskich szpitali. Zapoczątkowana w
świecie raperów akcja rozrosła się do takich rozmiarów, że swoją wersję nagrał
nawet Prezydent Duda. To akurat spotkało się z ogromną krytyką, ponieważ
uwikłanie w kampanię wyborczą tego społecznego, oddolnego projektu mocno mu zaszkodziło.
Mimo to powstały perełki, takie jak piosenki profesora Marcina Matczaka oraz
jego syna Maty czy rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara. Nagrania
tworzyli także artyści niezwiązani z rapem. Byli wśród nich twórcy teatralni.
Kompilacje niektórych zaprezentowano na festiwalu Wioska Teatralna
organizowanym przez Teatr Węgajty. Tegoroczna edycja tego wydarzenia odbyła się
w dniach 24-27 Lipca mając całkowicie nową internetową formę. Z jednym z nagrań
był występ Iwony Koneckiej, która ironizowała z ,,królewskości” Janusza
Korwina-Mikke. Marta Wiśniewska i Żaneta Górecka śpiewały, że ,,Aktywujcie się
młodzi i starzy, właśnie teraz was potrzeba”. Namawiały, aby przymusową
izolację i związany z tym dodatkowy czas poświęcić na przemyślenia swojego
konsumenckiego stylu życia. Przeanalizować to, co się je i zastanowić jak
wpływa to na naszą planetę. Nie brakowało nagrań bardzo pesymistycznych, ale i
niesamowicie optymistycznych z przekazem ,,Ważne, ważne jest to, by się nie
bać, by się nie bać wcale.” Po reakcjach na Facebooku widać, że ludziom brakuje
takiego przekazu, gdyż powyższy wers był kilkakrotnie przywoływany przez
komentujących. Wszystkie nagrania powstałe w tej akcji przyczyniły się do
sukcesu finansowego zbiórki, w której zebrano prawie 4 mln złotych.
Sztuka
nie zna barier
Pandemia
to czas bezrobocia dla artystów. Zamknięcie teatrów, odwołanie koncertów oraz
zawieszenie prac na planach filmowych spowodowało, że stracili miejsce do
wykonywania swojego zawodu. W wielu obudziło to kreatywne myślenie i chęć
stworzenia sztuki przez Internet. Jak działają w czasie izolacji instytucje
kulturalne przedstawia film ,,Social Distance”, opowiadający o funkcjonowaniu Teatru
Węgajty podczas pandemii. Ten wiejski teatr, który opiera swoje działania na
plenerowych przestawieniach, pracy warsztatowej, badaniach terenowych musiał
swoje działania przenieść do Internetu. W filmie można zobaczyć przykład prób,
realizowane przez komunikator internetowy. Każdy z aktorów odgrywa swoją rolę we
własnym domu, a całość kontroluje reżyser będący w siedzibie teatru. Nie jest
to łatwe zadanie, jeden z aktorów wprost mówi ,,Przez Internet nie da się
dobrze zagrać”. Mimo tego próby prób muszą trwać nadal. Film pokazuje, że
artyści są niezniszczalni, nawet w zamknięciu i społecznej izolacji sztuka cały
czas się tworzy.
Premiera
filmu, jak i kompilacji teatralnych Hot16Chalange2 były elementem festiwalu
Wioska Teatralna. To zwykle czas spotkania przeróżnych grup teatralnych,
warsztatów, podsumowań pracy artystycznej. Jest to także czas na zapoznanie się
ze sobą, wymiany doświadczeń podczas wspólnie przyrządzanych kolacji.
Tegoroczne wydarzenie, poprzez swoją wymuszoną internetową formę, stało się
bardziej przypomnieniem i prezentacją tego co udało się osiągnąć. Dominują
nagrania z przedstawień oraz rozmowy z ich twórcami. Jednak najważniejszego
elementu, czyli kolacji zabraknąć nie mogło, tylko że teraz każdy gotuje sam
dla siebie, a rozmowa odbyła się przez aplikacje Zoom.
Patryk
Szklarz