„Sztuka
nie została stworzona dla nikogo, a jednocześnie istnieje dla wszystkich”. Z
myśli Pieta Mondriana, wynika, że jest przeznaczona także dla najmłodszych. W
końcu już od przedszkola tworzymy rysunki, lepimy z plasteliny i wszelkimi
narzędziami plastycznymi, próbujemy dać upust swojej kreatywności. Obcowanie ze
sztuką przynosi korzyści dla rozwoju kompetencji
językowych i wrażliwości.
20
marca br. już po raz trzeci, w Muzeum Sztuki Współczesnej w Szczecinie spotkali
się najmłodsi miłośnicy zajęć plastycznych, by pod okiem Agaty Kamińskiej z
Muzeum Narodowego, dowiedzieć się czym jest sztuka współczesna, doświadczyć
jej, a w ostatniej części zajęć stworzyć własny obiekt. W warsztatach mogły
uczestniczyć dzieci od 6 do 12 roku życia. Kolejne spotkanie z cyklu „Zabawy ze
sztuką współczesną. Zobacz, twórz i otwórz, czyli sztuka cię szuka!” odbyło się
pod hasłem „Od Szczecina do Berlina – o pracowniach i galeriach sztuki
współczesnej”. Na podstawie prezentacji o takich miejscach w niemieckiej
stolicy, dzieci dowiedziały się, gdzie mogą spotkać się z tym typem sztuki, i
że niekoniecznie muszą to być instytucje stricte artystyczne. Poznały muzea,
które powstały dzięki artystom tworzącym murale, ale też instalacje
prezentowane w galeriach handlowych. Podczas zajęć usłyszały również o
środkach, czy technikach plastycznych wykorzystywanych przez współczesnych
artystów, a po które same mogły sięgnąć w dalszej części spotkania.
W
części praktycznej uczestnicy, dowiedzieli się więcej o recyklingu i mieli
okazję przekonać się, że przedmioty użytku codziennego – folia aluminiowa,
słomki czy kartony, też mogą być materiałem do stworzenia naszej własnej,
niepowtarzalnej sztuki współczesnej. Okazuje się, że instalację artystyczną
możemy wykonać nawet ze śmieci. Po krótkim wstępie o tym, co można zrobić z
aluminium, oraz po zaprezentowaniu niektórych prac z berlińskich ulic,
stworzonych z wykorzystaniem, chociażby puszek, dzieci zaczęły tworzyć. Ich zadaniem
było zaprojektowanie galerii sztuki współczesnej – na płasko, na kartce, oraz
stworzenie instalacji w wymiarze – właśnie z folii aluminiowej, wykałaczek,
plasteliny, czy innych przyborów plastycznych. Na koniec, organizatorka
poprosiła młodych artystów, by porozstawiali swoje prace po całej sali, tak, by
utworzyły wystawę.
Jednym
z punktów warsztatów, było również obejrzenie przez najmłodszych wystawy
autorstwa Sladjana Nedeljkovica i Rolanda Schefferskiego- „Seeing Is (Not)
Beleiving”, którą do końca marca można obejrzeć w szczecińskim Muzeum Sztuki
Współczesnej. Prezentuje prace dotykające zagadnień kultury wizualnej, które
powstały z kompozycji zdjęć czy gazet z powycinanymi fragmentami. Dla dzieci
wystawa była inspiracją i impulsem do poszukiwania „czegoś” dalej. Od razu
łatwiej im było tworzyć własne prace. Sama idea instalacji współczesnych jest
ciężka do opowiedzenia młodym. Z założenia, przekaz wystawy, to przede
wszystkim przypomnienie o tym, że coraz szybciej rozwijające się media,
powodują niekiedy błędną interpretację informacji przez nas – użytkowników.
Twórcom zależało m.in. na tym, by zastanowić się krytycznie nad wiarygodnością
i sposobem odbioru treści. Organizatorka warsztatów przedstawiła sztukę
współczesną w prosty i przystępny sposób. Dopytywała się, co z wystawy podobało
się dzieciom najbardziej, tworzyła gry i zabawy, tak, aż w końcu mali
uczestnicy oswoili się z oglądanymi instalacjami. Zaczęli opowiadać o
szczegółach, na które sami zwrócili uwagę.
Sztuka
to już od dawna nie tylko dzieła klasyków prezentowane w galeriach. Jak
pokazały warsztaty, otacza odbiorców, młodszych i starszych. By być bardziej
świadomym odbiorcą, warto poznać narzędzia odbioru sztuki i interpretacji
informacji już jako młody człowiek. Cenna umiejętność w walce z dezinformacją.
Program
Seeing Is (Not) Believing jest realizowany przez Muzeum Narodowe w Szczecinie i
Kunsthalle Rostock w ramach międzynarodowego programu MARE ARTICUM. Szczecińska
edycja programu została dofinansowana ze środków Fundacji Współpracy
Polsko-Niemieckiej oraz Goethe-Institut. Wernisażowi, który odbył się pod
koniec stycznia, towarzyszyło polsko- niemieckie spotkanie dyskusyjne „Rozmowa/
Gespräch”, poświęcone problematyce wystawy oraz wpływowi przekazów medialnych
na polsko-niemieckie relacje i wzajemne wyobrażenia.
Anna Hajduczek