Głównym punktem dyskusji "Przewodnia rola artysty w nowych czasach" w Martin-Gropius-Bau miało stanowić pytanie, jaką rolę odgrywa sztuka w debacie społecznej w Niemczech i Polsce. W efekcie doszło do pierwszej publicznej debaty o usunięciu z wystawy pracy Artura Żmijewskiego. Dyskusja zakończyła program wydarzeń towarzyszących wystawie "Obok. Polska - Niemcy. 1000 lat historii w sztuce", przygotowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Głównym punktem dyskusji „Przewodnia rola artysty w nowych czasach” w Martin-Gropius-Bau miało stanowić pytanie, jaką rolę odgrywa sztuka w debacie społecznej w Niemczech i Polsce. W efekcie doszło do pierwszej publicznej debaty o usunięciu z wystawy pracy Artura Żmijewskiego. Dyskusja  zakończyła program wydarzeń towarzyszących wystawie „Obok. Polska – Niemcy. 1000 lat historii w sztuce”, przygotowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Niewątpliwie usunięcie tej pracy jest komentarzem do tytułu dyskusji – stwierdził obecny na sali Artur Żmijewski, którego wideo „Berek” zdjęte zostało z wystawy „Obok. Polska – Niemcy. 1000 lat historii w sztuce” w październiku. Prowadząca spotkanie dziennikarka telewizyjna Tina Mendelsohn już na wstępie zapowiedziała, że temat powinien zostać poruszony w trakcie dyskusji, szczególnie w sytuacji gdy na sali znajdują się zarówno artysta usuniętej pracy, jak i osoba, która podjęła taką decyzję – dyrektor Martin-Gropis-Bau Gereon Sievernich. Ten przyparty do muru, odczytał jedynie oficjalne oświadczenie, z którego wynika, że decyzja podjęta została wspólnie przez Martin-Gropius-Bau i Zamek Królewski w Warszawie. Sievernich dodał przy tym, że nastąpiło tak na wskutek interwencji dyrektora Centrum Judaicum.

– Jeśli jestem sprowadzony do roli objektu, którym się zarządza, steruje, wyklucza mocą autorytarnych decyzji, ja nie mam głosu, nie moge wyrazić swojej opinii, to jest to akt cenzury – skomentował Artur Żmijewski.

Podobnego zdania byli również inni uczestnicy dyskusji. Joanna Rajkowska stwierdziła, że w Polsce artyści mają inny głos, jeżeli chodzi o kształtowanie debaty publicznej. Dyrektorka Muzeum Sztuki Nowoczesnej Joanna Mytkowska podkreśliła wagę, jakie miały działania artystów po ´89 roku.

– W Polsce mieliśmy takie zjawisko, że ważne tematy dla debaty społecznej, takie jak: pamięć, próba uwolnienia się spod ciężaru historii, kwestia Holocaustu, kwestia nowego postawienia problemu przestrzeni publicznej, poruszone zostały właśnie przez artystów. Gdy mamy do czynienia z dużymi zmianami artyści mogą wskazać pewien kierunek. Ten głos artysty jest w Polsce słyszalny.

wideorelacja