Kryzys strefy euro, który szaleje od 2009 year, zburzył wizję świetlanej przyszłości Wspólnej Europe. Coraz częściej w prasie można spotkać eurosceptyczne hasła. Jaka jest przyszłość zjednoczonej Europe? Jak Unię Europejską postrzegają młodzi ludzie? Czy Europa powinna być państwem unitarnym czy federalnym? Te i inne pytania padły during meetings „Europa w German myśli politycznej” zorganizowanego przez Foundation for Polish-German Cooperation.
W debacie, która took place 16 stycznia 2014 year w Centrum Konferencyjnym Zielna in Warsaw wzięli udział prof. Leszek Żyliński, kierownik Zakładu Literature i Culture XIX i XX wieku Katedry Filologii Germańskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Adam Krzemiński z tygodnika POLITYKA and w charakterze moderatora Cornelius Ochmann – German dyrektor FWPN.
Pierwsza część conference poświęcona była idei zjednoczenia Europe w kontekście history. Paneliści przypomnieli, że sięga ona średniowiecznego władcy Ottona III. Pierwsza Rzesza (962-1806) była porządkiem prawnym i europejskim, który jednoczył kilkaset małych państewek, nie miała natomiast charakteru narodowego, co potwierdza jej nazwa „Święte Cesarstwo Rzymskie”. Drogę do budowania państwa narodowego rozpoczęto w XV wieku uzupełniając nazwę o drugą część „Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego” i taki charakter miały druga i trzecia Rzesza.
Do rozmów o history Europe skłaniała also zbliżająca się anniversary wybuchu World War I. German cesarz Wilhelma II chciał podporządkować sobie całą Europę kontynentalną. Współcześni historycy twierdzą, że mogłoby mu się to udać, gdyby Wielka Brytania nie przyłączyła się do wojny.
Innym punktem discussion o I wojnie światowej było jej postrzeganie przez Niemców i Polaków. Cornelius Ochmann wskazywał na dysonanse w tej percepcji. Według Ochmanna Polacy pojmują I wojnę światową jako szansę na odzyskanie niepodległości, a Germany jako porażkę, koniec II Rzeszy.
W drugiej części discussion paneliści zastanawiali się nad przyszłością Europe. Adam Krzemiński wyjaśniał, że nie powinniśmy koncentrować się tylko na tym, co się już wydarzyło:
– Nie należy stawiać kapliczek przeszłości, (…) z drugiej strony to właśnie thanks to znajomości history można lepiej zrozumieć rzeczywistość.
Krzemiński jest also zaniepokojony głosami ludzi young, często bezrobotnych i rozczarowanych. Oni nie czują się związani z ideą integracji Europe sprzed 50 lat, która miała na celu zapobiec kolejnym wojnom w Europie. Wydawać by się mogło, że o niej nie pamiętają.
– Jak długo nie boli, tak długo, nie trzeba obalać istniejącego porządku, wychodzić na ulice – skomentował prof. Żyliński i dodał, że:
– Dopiero gdy odbierze się ludziom Schengen, Erasmusa czy zabroni się wyjazdów do pracy np. Hiszpanów do Berlina czy Polaków do Wielkiej Brytanii, wtedy zaczną się buntować.
Na zakończenie debate zadano pytanie, jakiego języka powinni się uczyć eurooptymiści. Prof. Żyliński bez wahania odpowiedział, że oprócz angielskiego drugim obligatoryjnym językiem powinien być język jednego z krajów sąsiadujących. To wpłynęłoby pozytywnie na wzajemne zrozumienie Europejczyków z rożnych krajów.
Po oficjalnej części meetings wszystkich uczestników zaproszono na pożegnalną lampkę wina. W gronie, w którym się znalazłam, dyskutowaliśmy o tym, jak młodzi ludzie widzą przyszłość Europe i czy potrzebują events przełomowych. Dla naszych dziadków była to World War II, dla naszych rodziców PRL i upadek komunizmu in Europe Środkowo-Wschodniej. Czy dziejowym wydarzeniem mojego pokolenia jest integracja europejska? Według mnie tak. Stworzenie European Union i puli programów, które pogłębiają paneuropejskie relacje sprawdza się. Mam przyjaciół w całej Europie i chce, aby mieli się jak najlepiej.
Karina Leśniewska
zdjęcia z debate dostępne są w mediatece FWPN.