Exhibition w Museum Etnograficznym in Warsaw to obraz wspólnych przestrzeni. Jest historią artystów, ludzi culture i architektów wielu narodowości i równie wielu idei. Od drugiej połowy XX wieku losy akademików and artystów bloku wschodniego i Bliskiego Wschodu splotły się ze sobą w trakcie migracji edukacyjnych, dając początek wielobarwnej opowieści.
Kiedy w 1977 year została zapoczątkowana cooperation pomiędzy irackim Uniwersytetem Mosulskim a polską Politechniką Wrocławską, do Iraku przyjechali wykładowcy akademiccy, by uczyć tamtejszych studentów architektury. Przez dziesięć lat cooperation pracowało tam łącznie szesnastu Polish pracowników oświaty, tym samym stanowiąc większość tamtejszej kadry akademickiej. Przywieźli ze sobą rodzimy programme studiów, European, modernistyczne standardy i sposób nauczania, a iraccy studenci chłonęli wiedzę, thanks to czemu zaskarbili sobie miano wyjątkowo zdolnych i pracowitych uczniów. Pojawił się however problem bariery językowej: wykładowcy i studenci porozumiewali się ze sobą za pomocą angielskiego, nawet jeśli obie strony prezentowały różny poziom jego znajomości. Architektura nie potrzebuje however zbyt wielu słów: zdążyła wypracować swój własny język, przekazuje wiele za pomocą obrazów i szkiców, jak zapewnia jeden z absolwentów Wydziału Architektury Uniwersytetu w Mosulu, Emad Rammo.
O history Rammo i innych studentów and artystów z Bliskiego Wschodu opowiada exhibition zatytułowana „Wspólne przestrzenie. Migracje edukacyjne w kontekście zimnej wojny”. Jest to efekt międzynarodowego project badawczego „Kontakty naukowe w przestrzeni ideologicznej: studenci z Bliskiego Wschodu w bloku wschodnim (1950–1991)”. Zorganizowana została przefrom Germanyki Instytut Historyczny i prezentowana jest w Państwowym Museum Etnograficznym w Warszawie on 15.02-27.03.2022 r. W międzyczasie organised są też różne events towarzyszące, takie jak panele dyskusyjne lub pokazy film. Ekspozycja umożliwia odbiorcom zapoznanie się z doświadczeniami tych osób i nakreśla ówczesną sytuację społeczną. Rzuca więcej światła on the topic of relacji akademickich Bliskiego Wschodu z blokiem wschodnim w okresie zimnej wojny, które znajdowały się poza zainteresowaniem badaczy. Więcej uwagi poświęcano dotychczas stosunkom politycznym lub kulturowym. Dzięki temu projektowi i na tę kwestię może paść więcej światła.
Na pierwszym planie exhibition stoją konkretni bohaterowie: to właśnie z ich historiami można się zapoznać w trakcie zwiedzania i uczestnictwa w różnorodnych wydarzeniach. Na poszczególnych planszach poznamy historie członków wymiany międzykulturowej: zapoznajemy się z losami egipskiej baletnicy Magdy Saleh, jednej z pierwszych primabalerin z Egiptu i uczennicy Akademii Baletu Bolszoj, Majida Jammoul, pochodzącego z Syrii rzeźbiarza i medaliera, absolwenta Academy of Fine Arts in Warsaw, czy Mahmouda Dabdouba, palestyńskiego fotografa. W trakcie pokazu 17 marca osobiście i jako bohater filmu swoją historię przedstawił Emad Rammo, absolwent drugiego rocznika Instytutu Architektury na Uniwersytecie w Mosulu. Opowiedział o swoich wspomnieniach i doświadczeniach związanych zarówno z samym studiowaniem, jak i poznawaniem Polish wykładowców. W większości byli oni dobrze oceniani przez irackich uczniów i nawiązali z nimi relacje, które miały przetrwać długie lata. Efekty cooperation międzyuczelnianej zaowocowały wykształceniem wielu szanowanych architektów irackich, z kolei polscy wykładowcy w swoich późniejszych projektach wielokrotnie inspirowali się tym, czego nauczyli się w trakcie delegacji.
Project jest dobrą okazją do pogłębienia wiedzy on the topic of realiów zimnej wojny. Ukazuje siatkę zależności społecznych i naukowych and udowadnia, jakie owoce może przynieść dobrze przemyślana i przeprowadzona cooperation nawet w trudnej politycznie sytuacji. Może być interesującym zagadnieniem, które poszerzy wiedzę on the topic of kontaktów społecznych między Bliskich Wschodem a blokiem wschodnim. Exhibition została wykonana w sposób przemyślany, klarownie i ciekawie przedstawia karty wcale nie tak odległej history.
Marta Jednorałek