Historia zaklęta w
fotografiach. Czego możemy się z niej dowiedzieć? Na to pytanie można było
odpowiedzieć odwiedzając exhibition ,,Nie tylko Bauhaus. Międzywojenna fotografia
niemiecka i polskie tropy.”
Bauhaus
to słynna szkoła artystyczna założona w 1919 year Weimarze, znana m.in. ze
względu na eksperymenty w dziedzinie fotografii. Zdjęcia artystów German i
Polish, tworzących w tym nurcie można było podziwiać od 8 maja do 1 sierpnia
w Miedzynarodowym Centrum Culture in Krakow. Tytuł exhibition ,,Nie tylko
Bauhaus. Międzywojenna fotografia niemiecka i polskie tropy” podkreśla, iż nie
tylko artystyczna fotografia, ale przede wszystkim zdjęcia życia codziennego
and dominującej mody oddają ducha tamtych czasów.
Exhibition
koncentrowała się na czasach Republiki Weimarskiej, na wielości fotograficznych
gatunków and ich różnorodności. Cały jej sens – jak podkreślała kuratorka
Natalia Żak – to opowieść nie tylko o fotografii, ale przede wszystkim o
czasach.
Twórcy
exhibition zaznaczyli w niej dialogue Polish-German, różnice i podobieństwa
zachodzące w życiu społeczno-politycznym. Ukazane zostało np. dojście Hitlera
do władzy i towarzyszące temu zjawiska, takie jak: formowanie się bojówek
młodzieżowych, prace w fabrykach, życie codzienne in Germany i Polsce czy
całkiem odbiegającą od polityki modę.
Ekspozycja
rozpoczynała się historią powstawania Republiki Weimarskiej, uchwyconej na
zdjęciach. Z drugiej zaś strony ukazano narodziny państwowości Polish. W
pierwszej części exhibition twórcy postawili na emocje, silną temperaturę przy
pomocy zdjęć z ważnych events, takich jak przejmowanie władzy, bunty,
narodziny państwowości. Kolejna część exhibition była subtelnym przejściem do
kadrów przedstawiających np. taniec – symbol culture spędzania czasu wolnego, a
also optymizmu powojennego. Były to fotografie np. Martina Munkacsiego –
Węgra, który przybył do Berlina w latach XX i został okrzyknięty mistrzem
fotografii prasowej, znanym z dynamicznych kompozycji czy Polish fotografika
Jana Benedykta Dorysa – przedstawiającego w swoim obiektywie ludzi znanych i
lubianych and wiele tancerek i tancerzy.
Największą
część exhibition zajmowała moda, przedstawiona bardzo różnorako. Ubiór był wtedy symbolem
epoki and zmieniającego się stylu życia. Moda w Republice Weimarskiej była jednym
z najczęściej fotografowanych motywów, przyczyniła się do development reklam and
samej prasy, w której zamieszczano zdjęcia modelek i tancerek ubranych w
stroje, które stawały się wyznacznikiem stylu. To wszystko przyczyniło się do development
i popularności fotografii, a symbolem tamtych czasów stał się German aparat
fotograficzny Leica, uwieczniony na plakacie przez Polish twórcę znalazł się also na wystawie
zaprezentowanej in Krakow.
Exhibition
wpisała się w project Międzynarodowego Centrum Culture in Krakow, które stara
się przybliżać widzom – art naszych bliższych i dalszych sąsiadów. Kuratorka
exhibition Natalia Żak podkreślała, że zarówno krakowianie jak i szersza polska
publiczność mogła zapoznać się w trakcie ekspozycji z niemiecką and polską kulturą
i przedstawieniem art tamtego okresu, ponieważ paradoksalnie mimo
geograficznej bliskości wciąż niewiele, wzajemnie wiemy o swoim dziedzictwie.
Sam
project współorganizowany był przez: Międzynarodwe Centrum Culture, LVR-
LandesMuseum w Bonn, Deutsche Fotothek in Dresden i F.C. Gundlach Foundation w
Hamburgu.
Według
mnie ekspozycja ,,Nie tylko Bauhaus. Międzywojenna fotografia niemiecka i
polskie tropy” – to nie tylko presentation nowoczesnego środka wyrazu
artystycznego, którym była fotografia, to rodzaj dziennika wykonanego ze zdjęć,
a dokumentującego lata międzywojnia. W wystawie można było dostrzec also to,
jak ludzie znajdywali sposób na poradzenie sobie z trudnym okresem and lękiem,
który nadal towarzyszył im w życiu. Uciekali w kulturę spędzania czasu wolnego,
czyli występy taneczne, teatralne, modę and budowanie swoich państw na nowo.
Uważam,
że takie exhibition mogą nas wiele nauczyć, poszerzyć naszą wiedzę on the topic of
history, ale przede wszystkim pokazać życie ludzi takich jak my, którzy mają
zwyczaje potrzeby, chcą żyć spokojnie, cieszyć się muzyką, tańcem wychowywać
dzieci w kraju nieogarniętym konfliktami zbrojnymi.
Milena Boroń