drukuj

dr Piotr Łysakowski

Piotr Stefan Łysakowski (ur.1953) – historyk, specjalista historii Niemiec, Polski XIX i XX wieku.

Studiował w Uniwersytecie Warszawskim, studia doktoranckie odbył w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk w latach 1979 – 1984/5 (obrona pracy „Osobowość Bismarcka jako polityka),  1984 – 1991 Adiunkt w Pracowni Badania Dziejów Okupacji Hitlerowskiej w Polsce - Instytut Zachodni Poznań, 1991 – 1992 Główny specjalista ds. kontaktów z partiami politycznymi, Urząd Rady Ministrów, 1992 – 1993 Główny specjalista, Urząd Rady Ministrów, Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Kobiet i Rodziny (tworzenie infrastruktury pod powstanie Polsko Niemieckiej Współpracy Młodzieży), 1993 – 1998 Kierownik Referatu Wymiany Szkolnej, Polsko- Niemiecka Współpraca Młodzieży, 1998 – 2003 Dyrektor Zarządzający Polsko - Niemieckiej Współpracy Młodzieży, 1998 – 2003 Członek Komisji Selekcyjnej Programu „Młodzież dla Europy” i później „Młodzież 2000”, 2002 – 2003 Członek Narodowej Rady Integracji Europejskiej przy Sekretarzu Komitetu Integracji Europejskiej, 2003 – 2005 Naczelnik w Biurze Wystaw i Edukacji Historycznej w Instytucie Pamięci Narodowej w Warszawie, 2005 – 2006 Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sportu, 2006 – 2007 w biznesie, 2008 – 2012 Główny Specjalista w Biurze Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, 2016 – doradca w gabinecie polityczny Ministra Spraw Zagranicznych. Jest autorem wielu publikacji (w tym biografii Bismarcka), z okresu historii stosunków polsko-niemieckich,  kwestii katyńskich (Członek Niezależnego Komitetu Badania Zbrodni Katyńskiej – do 1992 roku), problematyki związanej z propagandą III Rzeszy, współautor wystawy „Z największą brutalnością – zbrodnie Wehrmachtu...”, „Żołnierzy Wyklętych”, martyrologii księży w PRL i działań SB przeciwko Kościołowi Katolickiemu, polsko-niemieckiej wymiany młodzieżowej i kwestii wymiany młodzieżowej generalnie.

Publikuje między innymi w „W Sieci Historii”, gazetach codziennych, tygodnikach i innych periodykach popularnych i naukowych, wcześniej także w prasie emigracyjnej. Od roku 2005 Członek „Deutsch Polnische Gesellschaft der Bundesrepublik Deutschland e.V.“. Stypendysta m.in. Historische Kommission zu Berlin, Max Planck Instiut für die Geschichte w Getyndze, Gerda Henkel Stiftung.